یعنی چه
این واژه در اصطلاح فقهی و حقوقی به عمل خودارضایی در بانوان اطلاق میشود. در متون تخصصی، برای تفکیک این عمل بر اساس جنسیت، ارضای خودخواسته در مردان را «استمناء» و در زنان را «استشهاء» مینامند که از نظر شرعی دارای احکام مشابهی هستند.
تلفظ
این واژه به صورت اِستِشْهاءْ تلفظ میشود و همزه پایانی آن در زبان فارسی معمولاً خوانده نمیشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با حذف همزه پایانی به صورت ۶ حرفی (ا-س-ت-ش-ه-ا) پذیرفته میشود.
به انگلیسی
معادل دقیق علمی و پزشکی این اصطلاح در زبان انگلیسی، مربوط به رفتارهای ارضای جنسی خودخواسته در بانوان است.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و از باب استفعال است که در متون فقهی عربی نیز به همین صورت یا با عبارات توصیفی به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی عامه و معاصر، معادل دقیق و مستقیم آن «خودارضایی بانوان» یا «خودارضایی زنان» است و نباید آن را با واژه «استشهاد» (به معنی گواهی خواستن) اشتباه گرفت.
نماد چیست
استشهاء یک اصطلاح لغوی و فقهی تبیینکننده یک عمل است و در فرهنگها یا نمادشناسی، مابازای نمادین، تصویری یا سمبلیک ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل استشها
واژه «استشهاء» (که در خط فارسی گاهی بدون همزه پایانی و به صورت استشها نگاشته میشود) اصطلاحی تخصصی در فقه و حقوق اسلامی است. این کلمه از ریشه سهحرفی «شـ هـ و» و در باب استفعال آمده و در لغت به معنای طلب کردن، برانگیختن یا تمایل به شهوت است. کاربرد اصلی و اصطلاحی آن، تفکیک جنسیتی عمل خودارضایی است؛ به طوری که در ادبیات دینی، این اقدام برای مردان با واژه «استمناء» و برای زنان با واژه «استشهاء» توصیف میشود.
از نظر احکام تکلیفی در فقه اسلامی، این عمل جایز نبوده و فقها حرمت آن را از عموم آیات شریف سوره مؤمنون (آیات ۵ تا ۷) استنباط میکنند که هرگونه ارضای غریزه جنسی خارج از چارچوب قانونمند و شرعی ازدواج را منع کرده است. بنابراین، از دیدگاه فقهی احکام و آثار مترتب بر آن مشابه استمناء در مردان ارزیابی میشود.
شناخت دقیق املایی و معنایی این واژه مانع از اشتباه گرفتن آن با کلمات هموزن یا مشابهی مانند «استشهاد» میشود که به معنی گواهینامه گرفتن یا طلب شهادت در دادگاه است. این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک واژه ششحرفی کاربرد دارد و معنای آن به طور دقیق به حوزه فقه، حقوق و اصطلاحات مذهبی تخصصی محدود میشود.