یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح عامیانه، تحقیرآمیز و توهینآمیز در زبان فارسی است که برای توصیف زنانی به کار میرود که از نظر عرفی یا اخلاقی، بیبندوبار، تنفروش یا فاحشه تلقی میشوند. صفت «خراب» در این ترکیب به معنای مجازیِ فاسد شدن یا منحرف شدن از چارچوبهای اخلاقی جامعه استفاده شده است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «زَنِ خَراب» (zan-e kharāb) است که از دو واژهٔ «زن» (فارسی) و «خراب» (عربی) همراه با کسرهٔ اضافه ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد. بسته به طراح جدول، ممکن است از معادلهای ۵ حرفی آن مانند فاحشه، روسپی یا بدکاره نیز استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به میزان عامیانه یا رسمی بودن متن، از واژگان متفاوتی استفاده میشود که برخی جنبه دشنام و برخی جنبه حقوقی دارند.
به عربی
در زبان عربی فصیح از واژههایی مانند عاهرة یا فاحشة استفاده میشود و در گویشهای عامیانه الفاظ دیگری رایج است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به این مفهوم از واژههای فاحشه یا لفظ عامیانه و توهینآمیز اوروسپو استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای محترمانهتر یا رسمیتر این واژه در زبان فارسی شامل تنفروش، روسپی و بدکاره است. در متون قدیمیتر یا ادبیات عامیانه الفاظی نظیر هرزه، پتیاره و لکاته نیز کاربرد داشته است.
جمعبندی و توضیح کامل زن خراب
اصطلاح «زن خراب» یک برچسب اجتماعی، تحقیرآمیز و عامیانه در زبان فارسی است که به منظور سرزنش یا توهین به زنانی که هنجارهای اخلاقی، جنسی یا عرفی جامعه را زیر پا میگذارند، استفاده میشود. این عبارت از ترکیب واژه فارسی «زن» و کلمه عربی «خراب» شکل گرفته و صفت خراب در اینجا به معنای مجازیِ از دست رفتن سلامت اخلاقی یا انحراف به کار رفته است.
از نظر ریشهشناسی و مذهبی، خودِ این ترکیب عامیانه در متون اصیل یا قرآن وجود ندارد؛ اما مفاهیم مشابه آن در متون دینی با واژگانی نظیر «فاحشه» یا «زانیه» مورد اشاره قرار گرفتهاند که به ابعاد حقوقی و اخلاقی این مسئله میپردازند.
به دلیل بار توهینآمیز شدید این عبارت، در محافل رسمی، متون دانشنامهای و گفتگوهای محترمانه ترجیح داده میشود از واژههای جایگزین و علمیتر مانند «تنفروش» یا «روسپی» استفاده شود تا از به کار بردن دشنامهای رکیک عامیانه پرهیز گردد.