یعنی چه
انصبة در لغت به معنای بخشها و حظها است. در اصطلاح فقهی و حقوقی، به مقادیر مشخصی از مال یا دارایی گفته میشود که مشمول احکام خاصی نظیر زکات یا ارث قرار میگیرد.
تلفظ
این واژه با فتحة روی الف، سکون نون، کسره صاد و فتحه باء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با ۵ حرف «انصبه» است و به عنوان هممعنی سهام و بخشها شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون حقوقی و اقتصادی انگلیسی، برای اشاره به مفهوم انصبه از واژگانی که دلالت بر سهم و حصه دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و جمع مکسر نصیب است. در زبان عربی معاصر نیز از کلماتی مانند حصص به عنوان مترادف آن استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه کلماتی چون بهرهها، قسمتها، بخشها و روزیهای معین هستند.
نماد چیست
انصبه یک مفهوم انتزاعی، فقهی و قانونی برای تقسیمبندی عادلانه مال است؛ بنابراین واجد نماد سنتی، باستانی یا تصویری ویژهای نیست.
جمعبندی و توضیح کامل انصبة
واژه «انصبه» یک اصطلاح اصیل عربی است که به فرهنگ لغات فقهی، حقوقی و ادبی زبان فارسی راه یافته است. این کلمه در واقع جمع مکسر واژه «نصیب» بوده و به معنی بهرهها، سهمها و بخشهای معین از یک دارایی یا مال مشاع به کار میرود.
در نظام حقوقی و فقه اسلامی، مفهوم انصبه (که مفرد آن نصاب است) اهمیت بالایی در تعیین حدود مالیاتهای شرعی مانند زکات و یا تقسیم ارث میان طبقات مختلف وراث دارد. این کلمه نشاندهنده مقادیر و پیمانههای قانونی است که احکام بر اساس آنها جاری میشوند.
اگرچه خود این شکلِ جمع در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه سه حرفی آن (ن ص ب) و مشتقاتی نظیر نصیب بارها در آیات قرآنی برای اشاره به حقوق و سهمهای مقدر انسانها استفاده شده است.