یعنی چه
«بغاتها» ترکیبی از واژه عربی «بغات» (جمعِ باغی) و نشانه جمع فارسی «ها» است. در لغت به معنی متجاوزان و ستمکاران است و در اصطلاح فقهی و سیاسی به گروهی از مسلمانان گفته میشود که از فرمان امام و حاکم عادل سرپیچی کرده و دست به شورش مسلحانه میزنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف اول به صورت «بُغاتْها» است.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای این واژه، خود کلمه «بغاتها» با ۶ حرف یا کلمه «بغات» با ۴ حرف به معنای سرکشان است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژگانی که به مفهوم شورش و تجاوزگری اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
ریشه این کلمه کاملاً عربی است. در زبان عربی به صورت «البغاة» به کار میرود و ضمیر «ها» در انتهای آن افزودهٔ زبان فارسی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل شورشیان، یاغیان، ستمکاران، اهل بغی و فرمانناپذیران است. متضاد آن نیز کلماتی چون مطیعان، فرمانبرداران و اهل عدل هستند.
در قرآن
خود کلمه «بُغات» به این صورتِ جمع در قرآن ذکر نشده است؛ اما ریشه و مفهوم فقهی آن از آیه ۹ سوره مبارکه حجرات گرفته شده است. خداوند در این آیه میفرماید: «فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّىٰ تَفِيءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّهِ» که اشاره به تعدی و ستم یک گروه از مومنان بر گروه دیگر و لزوم مبارزه با گروه ستمکار (فئه باغیه) دارد.
جمعبندی و توضیح کامل بغاتها
واژه «بغاتها» یک نمونه از ترکیبهای زبانی جالب در زبان فارسی است که در آن، یک کلمه جمع مکسر عربی (بغات) مجدداً با نشانه جمع فارسی (ها) جمع بسته شده است. این واژه در لغت به معنای متجاوزان، ستمکاران و سرکشان است و ریشه در مفهوم «بغی» به معنی طلب کردنِ بیش از حد و خروج از دایره حق دارد.
در اصطلاح فقهی و حقوق اسلامی، بغات به گروهی از مسلمانان گفته میشود که به صورت سازمانیافته و مسلحانه در برابر حاکم عادل زمان خروج میکنند. بارزترین مصداق تاریخی این تعریف، خوارج در صدر اسلام هستند که علیه حکومت عادلانه امام علی (ع) دست به شورش زدند. حکم فقهی این گروه در قرآن و احادیث تبیین شده است.
بنابراین، این کلمه ساختاری کاملاً کلاسیک، فقهی و سیاسی دارد. در بازیهای جدول و کلمات نیز معمولاً به عنوان مترادف شورشیان یا یاغیان و با تعداد حروف مشخص مورد توجه طراحان قرار میگیرد.