یعنی چه
بنوسیاه در لغتنامههای کهن فارسی مانند برهان قاطع و لغتنامه دهخدا، نام دانه و غلهای خوراکی است که امروزه آن را با نام «ماش» میشناسیم. در طب سنتی گذشته معتقد بودند که زیادهروی در خوردن این دانه باعث ضعیف شدن دندانها و کاهش نیروی جنسی میشود.
تلفظ
این واژه به صورت بُنوسیاه (Bono-siyāh) تلفظ میشود و یک ترکیب واژگانی در زبان فارسی کهن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه «بنوسیاه» به عنوان پاسخ ۷ حرفی برای طراحان سوال با راهنمای «ماش» یا «نام دیگر ماش» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این نوع غله و دانه خوراکی از اصطلاحات Mung bean یا Green gram استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی به این دانه خوراکی Maş fasulyesi گفته میشود که بخش اول آن با واژه ماش همریشه است.
به فارسی
معادلهای شناختهشده و هممعنی این واژه در زبان فارسی اصیل و کهن شامل ماش، بنوماش و بُوسیاه هستند که همگی به یک گیاه اشاره دارند.
جمعبندی و توضیح کامل بنوسیاه
واژه «بنوسیاه» یکی از نمونههای ارزشمند واژگان کهن در زبان فارسی است که در فرهنگهای اصیلی مانند لغتنامه دهخدا و برهان قاطع به ثبت رسیده است. این کلمه در واقع نام قدیمی دانه خوراکی و مغذی «ماش» است که امروزه نیز در سفرههای ایرانی جایگاه خاصی دارد. بررسی ریشه این کلمه نشان میدهد که از ترکیب احتمالی بُن یا بنو با کلمه سیاه شکل گرفته است.
در طب سنتی ایران، ویژگیهای جالبی برای بنوسیاه یا همان ماش ذکر شده است؛ از جمله اینکه با وجود ارزش غذایی بالا، مصرف بیرویه و بیش از حد آن میتواند موجب تضعیف دندانها و کاهش نیروی جنسی گردد. این واژه امروزه بیشتر در متون ادبی کهن، کتابهای طب سنتی و به عنوان یک سوال چالشبرانگیز در جدولهای کلمات متقاطع مورد استفاده قرار میگیرد.