یعنی چه
این واژه از ترکیب «فـ (پس) + ألهم (الهام کرد) + ها (به او/آن)» تشکیل شده است. در لغت، الهام از ریشه لَهْم به معنای بلعیدن یکباره است و در اصطلاح به معنای ریختن معرفت یا مطلبی در جان و روح انسان از سوی خداوند است، به طوری که روح آن را کاملاً پذیرا شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتحة روی فاء، همزه، هاء و میم، و سکون روی لام است که به صورت فَأَلْهَمَها قرائت میشود.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان یک واژه یا عبارت قرآنی ۷ حرفی با مفهوم الهام الهی یا وجدان درونى پرسیده میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت معمولاً با افعالی نظیر inspire یا instill به همراه ضمایر مربوطه ترجمه میشود.
به عربی
در زبان عربی این کلمه یک فعل ماضی از باب افعال به همراه ضمیر متصل مفعولی است که مترادفهایی چون «فأفهمها» (پس به او فهماند) و «فأعلمها» (پس به او آموخت) دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این عبارت عبارتند از: «پس به او الهام کرد»، «پس در دل او انداخت»، «پس وجدان اخلاقی را به او عطا کرد».
در قرآن
این کلمه تنها یکبار در قرآن کریم در سوره شمس آیه ۸ آمده است: «وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا». این آیه به این حقیقت اشاره دارد که خداوند پس از خلق و آراستن جان انسان، تشخیص بدیها و خوبیها را به صورت فطری در درون او قرار داده است.
جمعبندی و توضیح کامل فالهمها
کلمه «فالهمها» یک عبارت اصیل قرآنی و عربی است که از ریشه «لهم» مشتق شده و به طور خاص در آیه ۸ سوره شمس به کار رفته است. این کلمه به معنای افکندن آگاهی، معرفت یا تشخیص خیر و شر در عمق جان و روح انسان از سوی پروردگار است؛ به گونهای که روح انسان بدون نیاز به معلم خارجی، آن را به سرعت درک و جذب میکند.
در فرهنگ اسلامی و متون عرفانی فارسی، این واژه به عنوان نمادی از فطرت پاک انسانی، وجدان اخلاقی و شعور درونی شناخته میشود. این عبارت نشاندهنده آن است که بنیانهای اخلاقی و توانایی تمیز دادن کار خوب از بد، به صورت هدایتی تکوینی و پیشفرض در نهاد هر انسانی به ودیعه گذاشته شده است.