یعنی چه
مرجوعة در زبان فارسی به عنوان یک صفت مفعولی وامگرفته از عربی به کار میرود و به معنای برگشت داده شده یا مسترد شده است. این کلمه حالت مؤنث واژهٔ «مرجوع» است. همچنین در متون کهن لغوی، گاهی به عنوان اسم و به معنی پاسخنامه، جواب خط یا جواب نامه نیز استفاده شده است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «مَرجوعَه» (marjuː'e) تلفظ میشود که هاء پایانی آن صامت نبوده و به شکل مصوت کوتاه (کسره) بیان میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «بازگردانده شده (مؤنث)» یا «جوابنامه»، کلمهٔ ۶ حرفی «مرجوعة» یا «مرجوعه» است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی برای این واژه شامل عبارات و کلماتی چون «برگشتی»، «بازگشتی»، «پس فرستاده شده» و «مسترد شده» است.
در قرآن
عین کلمهٔ «مرجوعة» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، مشتقات مختلف ریشهٔ ثلاثی آن (ر ج ع) به وفور در آیات دیده میشود؛ مانند آیه ۲۸۱ سوره بقره: «وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ» که به معنای بازگردانده شدن انسانها به سوی خداوند است.
نماد چیست
کلمهٔ مرجوعة یک واژهٔ توصیفی، اداری و مفعولی است؛ به همین دلیل، نماد فرهنگی، اسطورهای، ملی یا معنایی خاصی در ادبیات و نمادشناسی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل مرجوعة
واژهٔ «مرجوعة» یا «مرجوعه» یک صفت مفعولی مؤنث، مشتق شده از ریشهٔ عربی «ر ج ع» (به معنی برگشتن) است که در زبان و ادبیات فارسی کاربرد دارد. این کلمه در مکاتبات اداری، تجاری و فقهی به معنای مال یا کالای پسفرستادهشده، یا پرونده و امر ارجاعدادهشده به کار میرود و نشاندهندهٔ وضعیت بازگشت یک شیء یا موضوع به مبدأ اولیه خود است.
علاوه بر کاربرد صفتی، در متون ادبی و لغتنامههای کهن فارسی، این واژه گاه به معنای اسم هم معنا شده و به جوابِ نامه یا پاسخنامه اطلاق میشده است. شناخت ساختار این کلمه و همخانوادههای آن مانند مراجعت، مرجع و رجعت، به درک بهتر متون کلاسیک و معاصر کمک شایانی میکند.