معنی
واژه «تضر» در اصل یک فعل مضارع عربی از ریشه (ض ر ر) است و به معنای آسیب رساندن، ضرر زدن یا به بار آوردن زیان و گزند به کار میرود.
یعنی چه
این کلمه به عنوان یک اسم یا مصدر مستقل فارسی اصالت ندارد، بلکه صیغه فعلی عربی (دوم شخص مفرد مذکر یا سوم شخص مفرد مؤنث) است که مفهوم وارد کردن خسارت، صدمه و ضرر را میرساند.
مترادف
واژههای فوق همگی در معنای وارد کردن خسارت و صدمه با این فعل همپوشانی دارند.
متضاد
مفاهیمی که بر رساندن فایده، سود و نیکی دلالت دارند، به عنوان نقطهی مقابل این واژه شناخته میشوند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه ثلاثی مجرد (ض ر ر) مشتق شدهاند و با مفهوم زیان و سختی در ارتباط هستند.
ریشه
ریشه اصلی این کلمه عربی بوده و معنای اولیه و مبنایی آن بر آسیب، گزند، رنج و تنگنا استوار است.
جمله سازی
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، اگر طراح به معنی فعل مضارع عربی آسیب رساندن اشاره کند یا دقیقاً معادل ۳ حرفی آن را بخواهد، پاسخ «تضر» خواهد بود.
جمعبندی و توضیح کامل تضر
واژه «تضر» یک اسم یا مصدر اصیل و مستقل در زبان فارسی نیست و نباید آن را با واژههایی مانند «تضرع» (به معنی لابه و زاری از ریشه ض رع) یا «تضرر» (به معنی زیان دیدن) اشتباه گرفت. این کلمه در واقع شکل صرفی یک فعل مضارع از ریشه عربی «ض ر ر» است که به معنای آسیب میرساند یا زیان میزند کاربرد دارد.
این عبارت بیشتر در متون دینی، آیات قرآنی (مانند بررسی عدم آسیب حیله دشمنان به مؤمنان صابر) و گاهی در ساختارهای تخصصی لغوی و مسابقات جدول کلمات متقاطع به عنوان یک کلمه ۳ حرفی مطرح میشود. در زبان فارسی معادلهای روان تری مانند آسیب زدن و ضرر رساندن به جای آن استفاده میشود.