یعنی چه
کلمهٔ «رَبُّ المَال» یک اصطلاح فقهی و حقوقی است که در بانکداری اسلامی و مباحث عقود کاربرد فراوانی دارد. در قراردادی مانند مضاربه، به شخصی که سرمایهٔ نقدی را تامین میکند تا شخص دیگری (مُضارب یا عامل) با آن تجارت کند، ربالمال میگویند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی بهصورت «رَببُلمال» است و با تشدید روی حرف «ب» خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول کلمات متقاطع «رب المال» با ۷ حرف است. در برخی موارد ممکن است مترادفهای آن نیز در جدول پرسیده شوند.
به انگلیسی
در متون حقوقی و اقتصادی انگلیسی، برای اشاره به فردی که سرمایه را تامین میکند از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً ریشهٔ عربی دارد و از ترکیب اضافه دو واژهٔ «رَبّ» (مالک و صاحب) و «المال» (دارایی) تشکیل شده است.
به فارسی
در زبان فارسی امروز، بهجای این اصطلاح فقهی عموماً از کلماتی مانند سرمایهگذار، صاحب سرمایه و تامینکننده مالی استفاده میشود.
نماد چیست
رب المال صرفاً یک اصطلاح فقهی، حقوقی و اقتصادی است و نماد، نشان تجاری یا سمبل خاصی در فرهنگ عامه یا متون تخصصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل رب المال
«رب المال» یکی از مفاهیم کلیدی در فقه اسلامی و حقوق تجارت است که نقش اساسی در شکلگیری عقود مشارکتی، بهویژه عقد مضاربه ایفا میکند. در این نوع قرارداد، رب المال شخصی است که تمام سرمایهٔ نقدی مورد نیاز برای یک فعالیت اقتصادی را فراهم میآورد، اما در اجرای کار و تجارت مستقیماً دخالتی ندارد. سود حاصل از این تجارت بر اساس توافق قبلی بین او و شخص عامل تقسیم میشود.
اهمیت این نقش در اقتصاد و بانکداری اسلامی از آن جهت است که پول بهتنهایی سودآور تلقی نمیشود، بلکه ترکیب سرمایهٔ رب المال با کار و تخصص عامل (مضارب) است که ارزش افزوده ایجاد میکند. در صورت بروز ضرر نیز، اگر کوتاهی از سوی عامل رخ نداده باشد، تمام خسارت مالی متوجه رب المال خواهد بود، چرا که او صاحب اصلی سرمایه است.