یعنی چه
این واژه در لغتنامههای قدیمی مانند دهخدا به عنوان اسم مرکب و کنایهای برای مستراح، بیتالخلاء، دستشویی یا هر مکانی که در آن آبریزی، شستشو و طهارت انجام میگرفته، معنا شده است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتح طاء، الف کشیده، فتح راء، سکون تاء و فتحه در پایان کلمه (طَهارَتخانه) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان راهنمای کلماتی چون مستراح، آبخانه، بیتالخلاء یا مبرز به کار میرود و خود واژه ۹ حرف دارد.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای این واژه در زبان انگلیسی برای اشاره به محل خدمات بهداشتی و دستشویی هستند.
به عربی
در زبان عربی با توجه به کاربرد دقیق مکان (شستشو، وضو یا قضای حاجت) از این اصطلاحات استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج فارسی این کلمه شامل واژههایی نظیر دستشویی، آبخانه، وضوخانه، مبال، قدمجاه و مبرز است.
در قرآن
ترکیب واژگانی «طهارتخانه» به عنوان یک مکان خدماتی در متن قرآن مجید وجود ندارد. با این حال، ریشه عربی بخش اول آن یعنی «طهارت» (ط-ه-ر) و مشتقاتش مانند مطهر و تطهیر در آیاتی نظیر آیه ۶ سوره مائده (پیرامون حکم وضو و غسل) و آیه ۳۳ سوره احزاب (آیه تطهیر) به وفور یافت میشود.
جمعبندی و توضیح کامل طهارت خانه
واژه «طهارتخانه» یک اسم مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب کلمه عربی «طهارت» (به معنی پاکیزگی و شستشو) و واژه فارسی «خانه» شکل گرفته است. در متون کهن و فرهنگهای لغت معتبری چون دهخدا، این کلمه به عنوان اصطلاحی کنایهآمیز و محترمانه برای اشاره به مستراح، بیتالخلاء یا محل غسل و وضو به کار میرفته است.
اگرچه امروزه در گفتار روزمره مردم کمتر از این واژه استفاده میشود و کلماتی چون دستشویی و سرویس بهداشتی جایگزین آن شدهاند، اما این کلمه همچنان ارزش تاریخی و ادبی خود را در متون قدیمی حفظ کرده است. همخانوادههای بخش اول این کلمه شامل طاهر، مطهر و تطهیر هستند که همگی بر مفهوم پاك کردن دلالت دارند.