یعنی چه
خاک فقیر به خاکی گفته میشود که ساختار فیزیکی نامناسبی دارد (مانند خاکهای بسیار شنی یا بیش از حد رُسی) و فاقد مواد مغذی اساسی، عناصر ضروری (مانند نیتروژن، فسفر، پتاسیم) و مادهٔ آلی (هوموس) کافی برای رشد بهینهٔ گیاهان است.
تلفظ
ترکیب وصفی خاک فقیر به صورت «خاکْ» (با سکون کاف) و «فِقیر» (با کسره فاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این پاسخ به عنوان خاک کمقوت یا نابارور، واژه «خاک فقیر» با ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف خاکی که مواد مغذی کمی دارد از این اصطلاحات استفاده میشود.
به عربی
در متون علمی و کشاورزی زبان عربی، این اصطلاحات معادل خاک کمقوت هستند.
در قرآن
خود ترکیب «خاک فقیر» به صورت لفظی در قرآن وجود ندارد؛ اما مفهوم متضاد آن یعنی خاک و زمین پاک در مقابل زمین ناپاک و ضعیف در آیه ۵۸ سوره اعراف آمده است: «وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذنِ رَبِّهِ وَالَّذِي خَبُثَ لَا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِدًا» (و زمین پاک، گیاهش به اذن پروردگارش بیرون میآید؛ و آن زمینی که ناپاک و نامرغوب است، جز اندک و بیفایده بیرون نمیدهد).
نماد چیست
در ادبیات و نمادشناسی، «خاک فقیر» یا زمین بایر نماد استعدادهای شکوفانشده، محیط نامناسب برای رشد و تربیت، فقر مادی و همچنین سرسختی و مقاومت است؛ اشاره به گیاهانی که با وجود فقر خاک، همچنان برای بقا تلاش میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل خاک فقیر
خاک فقیر اصطلاحی تخصصی در علوم خاکشناسی، کشاورزی و باغبانی است که به خاکهای فاقد عناصر غذایی اساسی مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم اطلاق میشود. این خاکها به دلیل کمبود ماده آلی (هوموس) یا داشتن ساختار فیزیکی نامناسب مثل شنی بودن شدید، توانایی نگهداری آب و پرورش بهینه گیاهان را ندارند و اصطلاحاً به آنها خاک ضعیف، کمقوت یا نابارور نیز میگویند.
برای اصلاح این نوع خاکها معمولاً از کودهای دامی پوسیده، کمپوست و کودهای شیمیایی مناسب استفاده میشود تا بافت و غنای خاک احیا گردد. در فرهنگ و ادبیات نیز این واژه به صورت استعاری برای توصیف موقعیتها یا محیطهای نامناسبی به کار میرود که بستر کافی برای رشد استعدادها و پیشرفت انسان را فراهم نمیکنند.