یعنی چه
واژه کثیب به معنی تله شن، پشته ریگ یا تپه ماسهای است که در اثر وزش باد یا عوامل طبیعی، ذرات شن و ماسه در یک جا جمع شده و حالتی بلند و تپهمانند به خود میگیرند.
تلفظ
این کلمه با فتحه حرف اول (کاف)، کسره کشیده حرف دوم (ثاء) و سکون حرف آخر تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۴ حرف دارد. از معادلهای دیگر آن میتوان به تل شن و ریگ روان اشاره کرد.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و از ریشه ثلاثی مجرد (ک-ث-ب) به معنی جمع کردن و گرد آوردن مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل تل شن، تپه ماسهای، ریگ روان و پشته ریگ است که به عوارض طبیعی بیابانها اشاره دارد.
در قرآن
این واژه یک بار در قرآن کریم در آیه ۱۴ سوره مزمل به صورت «كَثِيبًا مَّهِيلًا» آمده است که توصیفکننده وضعیت کوهها در روز قیامت است؛ زمانی که صخرههای سخت به تودههایی از شن روان و لغزنده تبدیل میشوند.
نماد چیست
در ادبیات و تصویرسازیهای کهن، کثیب به دلیل ماهیت حرکت و تغییر شکل مداوم تپههای شنی با وزش باد، نماد ناپایداری، لغزندگی و بیثباتی است. در متون دینی نیز نمادی از متلاشی شدن پدیدههای سخت جهان در آستانه رستاخیز به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل کثیب
واژه کثیب یک وامواژه عربی در زبان فارسی است که اصطلاحی جغرافیایی و ادبی محسوب میشود. این کلمه به معنای تپه، پشته یا تودهای از شن و ماسه روان است که باد آن را یکجا جمع کرده باشد. به دلیل شباهت ظاهری، نباید این واژه را با صفت عامیانه «کثیف» اشتباه گرفت، چرا که هیچ ارتباط معنایی میان این دو وجود ندارد.
این واژه کاربرد ویژهای در ادبیات کلاسیک و متون مذهبی دارد؛ به طوری که در قرآن کریم برای توصیف سستی و متلاشی شدن کوههای سخت در روز قیامت به کار رفته و به تودهای لغزنده و روان تشبیه شده است. در نمادشناسی نیز، کثیب مظهر سستی، زوالپذیری و عدم ثبات در جهان مادی است.