یعنی چه
واژه بینثار در لغت به معنای کسی یا موقعیتی است که از بخشش، ایثار و افشاندن هدیه و مال تهی باشد. این کلمه به مجاز برای اشاره به افراد خسیس، کیسهدوست و گنجهایی که خیری به دیگران نمیرسانند به کار میرود.
تلفظ
این واژه از پیشوند نفی «بی» (bī) و واژه «نِثار» (nes_ār) تشکیل شده و به صورت یکجا [bī-nes_ār] تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «بی نثار» با ۶ حرف است که به عنوان صفت برای فرد ممسک یا گنج بدون بخشش کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم خساست و عدم بخشش از واژگان فوق استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی واژه اول به ساختار تحتاللفظی و واژههای بعدی به مفهوم خساست دلالت دارند.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل بیبخشایش، ناافشان، لئیم، ممسک و تنگچشم هستند که همگی مفهوم دوری از سخاوت را میرسانند.
نماد چیست
کلمه بینثار یک ترکیب وصفی و لغوی معمولی است و به عنوان نماد اسطورهای، فرهنگی یا ملی شناخته شدهای در ادبیات ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل بی نثار
واژه ترکیبی «بینثار» از پیشوند نفی فارسی «بی» و اسم مصدر عربی «نثار» (از ریشه نثر به معنی پراکندن) ساخته شده است. در سنت قدیم ایران، نثار کردن به آیین ریختن سکه، زر، سیم یا نقل و شکوفه بر سر عروس، شاهان و پهلوانان در جشنها گفته میشده و بینثار، وصفِ فرد یا موقعیتی است که از این کرم و شادباش بیبهره باشد.
این واژه در ادبیات کلاسیک فارسی (مانند اشعار صائب تبریزی) به عنوان صفت برای گنجها یا افرادی به کار رفته که هیچ خیر، برکت و بخششی از آنها به دیگران نمیرسد. از این رو، ممسک، خسیس و ناافشان بهترین معادلهای معنایی آن به شمار میروند.