یعنی چه
مبذری در اصل یک حاصل مصدر است که به راه و رسم ولخرجی و هدر دادن داراییها اشاره دارد. این واژه زمانی به کار میرود که فرد مال خود را بدون هدف عقلانی و در راههای نادرست پاشیده و تلف کند.
تلفظ
این واژه به صورت مَبْذِرِی تلفظ میشود که از ریشه عربی بذر گرفته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرف دارد و معادل کلماتی چون ولخرجی و اسرافکاری است.
به انگلیسی
برای صفت یا اسم فاعل آن (مبذر) نیز از واژههای Prodigal و Spendthrift استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود مأخوذ از زبان عربی است و مفهوم اتلاف مال را میرساند.
در قرآن
قرآن کریم در سوره اسراء آیه ۲۷ میفرماید: «إِنَّ الْمُبَذِّرِینَ کَانُوا إِخْوَانَ الشَّیَاطِینِ». در دیدگاه قرآنی، تبذیر با اسراف تفاوت دارد؛ اسراف فراتر رفتن از حد در هر کاری است، اما تبذیر پاشیدن و تلف کردن مال در راه فساد و گناه است.
نماد چیست
این واژه یک مفهوم رفتاری و اخلاقی منفی است و نماد تصویری یا جانوری خاصی در فرهنگ عامه برای آن تعریف نشده است، اما مجازاً با مفاهیمی مثل باددستی قرابت دارد.
جمعبندی و توضیح کامل مبذری
واژه مبذری ریشه در فرهنگ و زبان عربی دارد و از مفهوم بذر افشانی یا پاشیدن دانه مشتق شده است. با این حال، در کاربرد اخلاقی و عرفی، به معنای پاشیدن بیهدف مال، ولخرجی شدید و ریختوپاشهای بیهوده به کار میرود که لغتنامه دهخدا نیز آن را پیشه و راه و رسم اسرافکاری معنا کرده است.
در فرهنگ اسلامی و آیات قرآنی، این مفهوم به شدت نکوهش شده است، تا جایی که ریختوپاشکنندگان یا همان مبذرین، همردیف و برادران شیاطین توصیف شدهاند؛ چرا که این نوع رفتار نشانه ناسپاسی نسبت به نعمتهای الهی و تضییع حقوق جامعه و خانواده به شمار میرود.