یعنی چه
«وسوسهآمیز» صفتی مرکب در زبان فارسی است که برای توصیف کار، پیشنهاد یا شیئی به کار میرود که به شدت دلفریب و محرک باشد؛ به گونهای که در درون انسان تمایل، شک، تردید یا کشش زیادی برای نزدیک شدن یا انجام آن کار (که معمولاً با ریسک یا ممنوعیت همراه است) ایجاد کند.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت [وَسْ وَ سَ آ میز] است که از ترکیب واژهٔ وامگرفته شدهٔ عربی «وسوسه» و بن مضارع فارسی «آمیز» (از مصدر آمیختن) ساخته شده است.
در جدول
این کلمه دقیقاً دارای ۹ حرف است و در جداول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «ترغیبکننده»، «فریبنده» یا «محرک» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، رایجترین و دقیقترین معادل برای این واژه کلمهٔ Tempting است که به خوبی مفهوم جذابیت همراه با تردید را میرساند.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم صفت فاعلی از باب افعال مانند «مغری» (به معنی ایجادکنندهٔ تمایل شدید و فریبندگی) استفاده میشود.
در قرآن
خود صفت ترکیبی و فارسی «وسوسهآمیز» در قرآن وجود ندارد، اما ریشهٔ عربی آن ۵ بار در قالبهای دیگر تکرار شده است؛ مانند آیه ۲۰ سوره اعراف «فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّیْطَانُ» (پس شیطان آن دو را وسوسه کرد) و آیه ۴ سوره ناس «مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ» که اشاره به القائات پنهانی دارد.
نماد چیست
در ادبیات، اسطورهشناسی و فرهنگ عامه، مفهوم وسوسهآمیز بودن معمولاً با «مار» (عامل وسوسه در باغ عدن)، «میوه ممنوعه یا سیب»، «نفس اماره» در اخلاق، و «سیرنها» (موجودات افسانهای دریا که ملوانان را با آواز خود به کام مرگ میکشیدند) نمادگذاری میشود.
جمعبندی و توضیح کامل وسوسه آمیز
واژهٔ «وسوسهآمیز» یک صفت مرکب فاعلی در زبان فارسی است که از ترکیب اسم «وسوسه» (با ریشه عربی به معنی صدای پنهان و القای فکر) و بن مضارع «آمیز» (از مصدر آمیختن) شکل گرفته است. این کلمه در اصطلاح به هر امر، پیشنهاد یا کششی اطلاق میشود که در عین جذابیت فراوان، نوعی ریسک، خطا یا ممنوعیت را با خود به همراه داشته باشد و فرد را میان انجام دادن و ندادن آن دچار تردید کند.
در کاربردهای مدرن و روزمره، این واژه بار معنایی مثبتی نیز به خود گرفته و به معنای «فرصت یا پیشنهادی بسیار عالی و غیرقابل رد کردن» (مانند یک پیشنهاد کاری وسوسهآمیز) به کار میرود. در ادبیات دینی و اخلاقی نیز این مفهوم ریشه در القائات شیطان و هوای نفس دارد که انسان را به سمت لذتهای زودگذر اما زیانبار سوق میدهد.