یعنی چه
در اصطلاح فقهی و حقوقی، مخاضره به معاملهای گفته میشود که در آن فروشنده، محصولات کشاورزی یا میوههای روی درخت را قبل از اینکه به مرحله بلوغ و رسیدن برسند، به فروش میرساند. این نوع معامله به دلیل وجود ابهام در کیفیت و کمیت نهایی محصول، از منظر برخی فقها و در احادیث، مورد نهی قرار گرفته است.
تلفظ
این واژه به صورت «مُخاضَرَه» تلفظ میشود که با ضمه بر روی حرف «م» و «خ» (با فتحه) و «ض» (با فتحه) همراه است.
در جدول
در جداول کلمات متقاطع، این واژه اغلب با تعاریفی نظیر «فروش میوه نارس» یا «نوعی معامله در فقه» طرح میشود.
به انگلیسی
در متون حقوقی و اقتصادی انگلیسی، این مفهوم اغلب تحت عنوان معاملات سلف (Forward selling) با تمرکز بر محصولات نارس توصیف میشود.
به عربی
واژه مخاضره در زبان عربی به ریشه «خ-ض-ر» بازمیگردد که به معنای سبز بودن و به کنایه نارس بودن ثمره است.
به فارسی
در متون حقوقی فارسی، به این عمل «پیشفروش میوه نارس» یا «بیع میوه قبل از ظهور صلاحیت» نیز گفته میشود.
نماد چیست
مخاضره در حقوق اسلامی نماد و مصداق بارز «غرر» است؛ یعنی معاملهای که در آن به دلیل مشخص نبودن سلامت یا کیفیت محصول در زمان تحویل، ریسک و جهلِ قابلتوجهی وجود دارد و به همین جهت در فقه سنتی بر پرهیز از آن تأکید شده است.
جمعبندی و توضیح کامل مخاضره
واژه «مخاضره» ریشه در فرهنگ و فقه اسلامی دارد و به نوعی از قراردادهای خرید و فروش محصولات کشاورزی اشاره میکند که در آن میوه یا زراعت پیش از رسیدن و در حالت نارس معامله میشود. اهمیت این واژه بیشتر در مباحث فقهی و اخلاقی تجارت نهفته است، چرا که فقها آن را به دلیل احتمال بروز ضرر و زیان به خریدار و ناپایداری کیفیت محصول در آینده، تحت عنوان «معاملات غَرری» یا پرخطر دستهبندی کردهاند.
این اصطلاح اگرچه در زبان روزمره امروزی کاربرد گستردهای ندارد، اما در متون کلاسیک حقوقی، متون فقهی و فرهنگهای لغت به عنوان یک واژه تخصصی در حوزه کشاورزی و تجارت شناخته میشود. ریشه آن از «خُضرت» به معنای سبز و تازه گرفته شده که در اینجا به طور نمادین به میوهای اشاره دارد که هنوز نرسیده و اصطلاحاً «سبز» است.