یعنی چه
واژه تزلزلناپذیر برای توصیف ویژگی، ایمان، اراده یا وضعیتی به کار میرود که در برابر ناملایمات، فشارها یا طوفانهای حوادث، پایداری خود را حفظ کرده و دچار هیچگونه سستی، تردید یا فروپاشی نمیشود.
مترادف
این کلمات همگی بر مفهوم پایدار بودن و مقاومت در برابر تکانهها و دگرگونیها دلالت دارند.
جمله سازی
تلفظ
این واژه از دو بخش تشکیل شده است: بخش اول «تزلزل» (تَ-زَلْ-زُلْ) با ریشه عربی و بخش دوم پسوند نفی فارسی «ناپذیر» (نا-پَ-ذیر).
در جدول
کلمه مورد نظر در جدول دقیقاً ۱۱ حرف دارد و در صورت نیاز به کلمات کوتاهتر، گزینههایی چون راسخ یا سرسخت مناسب هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای دیگری مانند firm و adamant نیز بسته به متن میتوانند به عنوان معادل استفاده شوند.
در قرآن
خودِ صفتِ مرکب و فارسی «تزلزلناپذیر» در قرآن وجود ندارد. با این حال، ریشه عربی آن (زلزال) در آیاتی مانند آیه ۱۱ سوره احزاب برای توصیف تکانهای شدید روحی به کار رفته است. همچنین مفهوم تزلزلناپذیری در قالب تعابیری همچون «بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ» (ایمان استوار و ثابت) در آیه ۲۷ سوره ابراهیم و واژه «ثابتالقدم» به چشم میخورد.
جمعبندی و توضیح کامل تزلزل ناپذیر
واژه «تزلزلناپذیر» یک صفت مرکبِ تباری (عربی-فارسی) است که از ترکیب اسم مصدر عربی «تزلزل» (به معنی لرزش و بیثباتی) و پسوند نفی فارسی «ناپذیر» ساخته شده است. این کلمه در ادبیات و گفتگوهای روزمره بار معنایی بسیار مثبتی دارد و معمولاً برای ارادههای پولادین، ایمانهای راسخ، پیمانهای محکم و هر مظهر پایداری که در برابر طوفان حوادث خم به ابرو نمیآورد، صفت قرار میگیرد.
در فرهنگها و نمادشناسی ملل مختلف، پدیدههایی چون کوه استوار، سندان مقاوم در برابر ضربات و درختان کهنسال و ریشهدار مانند بلوط، به عنوان نمادهای عینیِ تزلزلناپذیری شناخته میشوند. این مفهوم در متون دینی و اخلاقی نیز جایگاه ویژهای دارد و همواره به عنوان عالیترین مرتبه پایداری در مسیر هدف ستایش شده است.