یعنی چه
نازکمشامی در مفهوم واقعی به معنی داشتن حس بویایی بسیار لطیف و حساس است. اما در کاربرد کنایی و ادبی، به ویژگی روحی فردی اشاره دارد که صبور نیست، تاب شنیدن سخن تلخ یا تحمل امور ناخوشایند را ندارد و به شدت زودرنج، حساس و نازک-نارنجی است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «نازُکمَشامی» است.
در جدول
پاسخ مد نظر برای این واژه در حل جدول، خود واژه «نازک مشامی» با ۹ حرف است. همچنین کلماتی مانند «نازک دماغی» نیز به عنوان هممعنی کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معنای پزشکی و حقیقی آن از واژه Hyperosmia و برای اصطلاح کنایی آن از کلماتی چون Squeamishness یا Fastidiousness استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژههای جایگزین آن شامل ظریفطبعی، نازکدماغی، زودرنجی، کمحوصلگی و حساسیت روحی یا بویایی است.
نماد چیست
در ادبیات سنتی و کلاسیک فارسی، نازکمشامی نماد انسانهای نازپرورده، اشرافزادگان و معشوقان عافیتطلب است؛ کسانی که حتی کمترین ناملایمتی یا بوی ناخوشایندی خاطر طبع لطیفشان را مکدر میکند.
جمعبندی و توضیح کامل نازک مشامی
واژه «نازکمشامی» یک ترکیب کنایی و ظریف در زبان فارسی است که از ترکیب واژه فارسی «نازک» (ریشه در زبانهای ایران باستان) و واژه عربی «مشام» (از ریشه شمّ به معنی بوییدن) ساخته شده است. این واژه در لغت به معنای داشتن حس بویایی بسیار تیز و حساس است، اما در ادبیات و گفتگوهای روزمره بیشتر کاربردی کنایی دارد.
در مفهوم کنایی، نازکمشامی به ویژگی افرادی اشاره میکند که از ظرافت طبع بالایی برخوردارند اما به همان اندازه زودرنج، کمحوصلگی و نازکنارنجی هستند. این افراد توانایی تحمل پدیدههای آزاردهنده، بوهای ناخوشایند یا رفتارهای زمخت را ندارند و به سرعت آزردهخاطر میشوند.
در اشعار کلاسیک فارسی نیز این اصطلاح بارها به عنوان نمادی از احوال معشوق یا انسانهای مرفه و عافیتطلب به کار رفته است؛ کسانی که چنان به آسایش خو گرفتهاند که حتی نسیم ملایم یا رایحه یک گل سرخ ممکن است برای طبع حساس آنها سنگین و نامناسب باشد.