یعنی چه
این صفت برای توصیف افرادی به کار میرود که در درون و باطن خود تمایل به بدی، فریبکاری یا آزار دیگران دارند و این ویژگی بخشی از سرشت و نهاد آنها محسوب میشود.
تلفظ
این واژه به صورت «بَد» و «طینَت» تلفظ میشود که تکیه اصلی روی بخش دوم (طینت) قرار دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً با تعاریفی نظیر «بدسرشت» یا «بدنهاد» با ۶ حرف پاسخ داده میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر جنبههای بدخواهی و فساد ذاتی تأکید دارند.
به ترکی
در زبان ترکی، این مفاهیم با تمرکز بر نیت سوء یا خوی ناپسند بیان میشوند.
به فارسی
این واژهها مترادفهای دقیقی هستند که در زبان فارسی برای توصیف باطن ناپاک به کار میروند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، بدطینتی به صفات موجوداتی مانند مار یا کفتار و در سطحی کلیتر به شخصیت ابلیس نسبت داده میشود که نماد مطلق پلیدی درونی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل بدطینت
واژه «بدطینت» از ترکیب «بد» فارسی و «طینت» عربی ساخته شده است. طینت به معنای سرشت، گل وجود و خمیره ذاتی انسان است؛ بنابراین بدطینت به کسی اطلاق میشود که فساد و بدی در عمق وجود و بنیان شخصیتی او ریشه دوانده است.
این صفت بار معنایی بسیار منفی دارد و برخلاف بدرفتاریهای لحظهای، به نوعی قضاوت بنیادین درباره ذات و نیت درونی فرد اشاره دارد. این واژه در تقابل با «نیکسرشت» یا «خوشطینت» قرار میگیرد و بیانگر نبودِ خیرخواهی در باطن فرد است.