یعنی چه
«اهتمام ورزید» به معنای گذشتهی اهتمام ورزیدن است؛ یعنی فرد نسبت به انجام یک کار اهمیت زیادی قائل شده، با پشتکار و دقت روی آن تمرکز کرده و تمام تلاش خود را برای به ثمر رساندن آن به کار بسته است. این واژه نشاندهنده توجه جدی و پیگیری مستمر است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اِهتِمام وَرزید» است که در آن واژه اول ریشه عربی دارد و واژه دوم فعلی فارسی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «اهتمام ورزید» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «تلاش کرد»، «جدیت به خرج داد» یا «توجه ویژه کرد» کاربرد دارد و دقیقاً از ۱۱ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، عباراتی که نشاندهنده تلاش مجدانه، تعهد و تمرکز بر یک کار هستند به عنوان معادل این کلمه استفاده میشوند.
به عربی
واژه اهتمام خود ریشه عربی دارد. در زبان عربی فعل «اهتمّ» (در قالب ماضی) دقیقترین معادل برای رساندن مفهوم توجه و دغدغهمندی پیگیرانه است.
نماد چیست
در فرهنگ عمومی و ادبیات اخلاقی، اهتمام ورزیدن نماد بارز تعهد، پشتکار و دوری از سستی و تنبلی است. این عبارت نشانگر ارزشی است که فرد برای وظایف خود قائل میشود و با تمام توان برای تحقق آنها گام برمیدارد.
جمعبندی و توضیح کامل اهتمام ورزید
عبارت «اهتمام ورزید» یک ترکیب فعلی اصیل در زبان فارسی است که از الحاق واژه عربی «اهتمام» (به معنی همت گماشتن و توجه داشتن) و فعل فارسی «ورزید» (از ریشه ورزیدن به معنی انجام دادن و ممارست کردن) ساخته شده است. این عبارت به طور دقیق به معنای تلاش جدی، پیگیری مداوم و اهمیت دادن فراوان به یک امر است، به طوری که فرد تمام تمرکز و توان خود را برای انجام صحیح آن کار معطوف کرده باشد.
از نظر واژهشناسی، متضاد این کلمه مفاهیمی همچون اهمال کرد، سستی نمود و بیاعتنایی کرد است که همگی نشاندهنده تنبلی و عدم توجه هستند. در ادبیات فارسی و متون اخلاقی، این واژه جایگاه ویژهای در توصیف انسانهای مسئولیتپذیر دارد. اگرچه خود این ترکیب به صورت لفظی در قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم همراستای آن مانند «سعی» و «مجاهدت» که بر کوشندگی انسان دلالت دارند، بارها مورد تأکید قرار گرفتهاند.