یعنی چه
«پولدار» صفت مرکب از «پول + دار» (از بن مضارع داشتن) است و در زبان فارسی به کسی اطلاق میشود که مال، ثروت یا پول فراوانی در اختیار دارد. این کلمه در اصطلاح به افراد متمول و غنی اشاره دارد.
مترادف
این کلمات در زبان فارسی همگی مفهوم دارندگی و داشتن تمکن مالی بالا را میرسانند و به عنوان جایگزینهای رسمی یا عامیانه واژه پولدار به کار میروند.
در جدول
واژه «پولدار» دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده است. در طراحهای جدول کلمات متقاطع، بسته به تعداد حروف خواسته شده، میتوان از جایگزینهایی مانند توانگر یا متمول نیز استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای متعددی برای این مفهوم وجود دارد؛ 'Rich' عمومیترین کلمه است، در حالی که 'Wealthy' و 'Affluent' بیشتر به ثروت پایدار و رفاه اجتماعی بالا اشاره دارند.
به عربی
زبان عربی برای رساندن مفهوم پولدار و ثروتمند از ریشههای غنا و ثروت استفاده میکند که واژه غنی رایجترین آنها در متنهای رسمی و دینی است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژه 'Zengin' به معنای ثروتمند و غنی است و واژه 'Paralı' به صورت تحتاللفظی یعنی «دارای پول» که کاملاً ساختاری مشابه با پولدار فارسی دارد.
به فارسی
برگردان واژه به سره فارسی یا معادلهای اصیلتر ادبی شامل واژگانی چون «توانگر»، «دارا» و «متمکن» است که از گذشته در ادبیات کلاسیک فارسی برای اشاره به افراد صاحب مال استفاده میشده است.
جمعبندی و توضیح کامل پولدار
واژه «پولدار» یکی از صفات مرکب و بسیار رایج در زبان فارسی مدرن است که از ترکیب اسم «پول» و پسوند فاعلی «ـدار» ساخته شده است. ریشهشناسی جزء اول این کلمه نشان میدهد که «پول» در واقع واژهای وامگرفته شده در اواخر دوران ساسانی از واژه یونانی Obolos (نوعی سکه نقره در یونان باستان) است که پس از ورود به زبانهای واسط، در فارسی به شکل پول تثبیت شد و با پسوند فارسی ترکیب گردید.
این کلمه در فرهنگ عامه و نمادشناسی مدرن با نشانههایی چون کیسه طلا، علامت ارزهای بینالمللی و در ادبیات کهن با مفاهیمی مثل گنج یا قارون پیوند خورده است. بار معنایی آن در زبان رسمی کاملاً خنثی و توصیفی است، هرچند در گویشهای محاورهای گاهی با اغراق یا طعنه (مانند خرپول) نیز به کار میرود.
اگرچه خود کلمه «پولدار» به دلیل قدمت ساختاریاش در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما مفاهیم متناظر و همپوشان آن در قالب واژگانی چون «غنی»، «مترف» یا تعبیر «ذو مال» به کرات در آیات قرآنی برای توصیف صاحبان ثروت و متمولین جامعه مطرح شده است.