یعنی چه
این عبارت یک حدیث مشهور از پیامبر اکرم (ص) است که بر اساس آن، گوشهگیری شدید از جامعه، ترک ازدواج و لذتهای حلال دنیوی به سبک راهبان مسیحی در آیین اسلام ممنوع و مردود اعلام شده است. اسلام پیروان خود را به اعتدال و مشارکت فعال در جامعه دعوت میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «لا رَهْبانِیَّةَ فِی الْإِسْلام» (Lā rahbāniyyata fil-Islām) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت ۱۸ حرفی به عنوان پاسخ پرسشهایی با مضمون «حدیث نبوی در نفی گوشهنشینی و تجرد در اسلام» شناخته میشود.
به عربی
این عبارت یک جمله کامل عربی است که از بخشهای «لا» (نفی جنس)، «رهبانیة» (اسم لا) و «فی الاسلام» (جار و مجرور) تشکیل شده است.
به فارسی
ترجمه روان فارسی این عبارت معادل است با: «در اسلام هیچگونه رهبانیت (دنیاگریزی افراطی و ترک لذتهای مشروع) وجود ندارد».
در قرآن
خود جمله «لا رهبانیه فی الاسلام» در متن قرآن مجید نیامده و یک حدیث نبوی است؛ اما ریشه واژه یعنی «رهبانیت» یکبار در آیه ۲۷ سوره مبارکه حدید ذکر شده که اشاره میکند پیروان حضرت عیسی (ع) خودشان این بدعت را پایهگذاری کردند.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ اسلامی نماد مرزبندی میان «زهد اسلامی» و «ترک دنیای افراطی» است؛ خط بطلانی بر نمادهای سنتی رهبانیت مانند صومعهنشینی، دِیرنشینی، لباسهای خشن پشمینه و تجرد داوطلبانه همیشگی.
جمعبندی و توضیح کامل لارهبانیه فی الاسلام
عبارت «لا رهبانیة فی الإسلام» یک حدیث و گزاره مشهور کلامی و فقهی صادر شده از پیامبر اسلام (ص) است. این جمله به عنوان یک اصل اساسی در نگاه اجتماعی اسلام، هرگونه عزلتنشینی، دنیاگریزی افراطی و ریاضتهای سخت و غیرشرعی نظیر ترک همیشگی ازدواج را مردود میداند. در متون روایی آمده است که پیامبر (ص) در برابر تمایل برخی یاران به انزوا، این اصل را اعلام و آیین خود را شریعتی سمحه و سهله (آسان و باگذشت) معرفی کردند.
اگرچه خود این ترکیب لفظی در قرآن کریم یافت نمیشود، اما اصل واژه «رهبانیت» در آیه ۲۷ سوره حدید به عنوان بدعتی از سوی مسیحیان توصیف شده که حق آن را هم چنان که باید رعایت نکردند. پیامبر اسلام (ص) در احادیث دیگر، رفتارهای پرتحرک و جامعهمحور مانند «جهاد در راه خدا» و «سفر حج» را به عنوان جایگزینهای پویا برای رهبانیت سنتی در میان مسلمانان معرفی فرمودهاند.
این اصطلاح ۱۸ حرفی در لغتنامهها و جداول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان نماد و پاسخ اصلی برای مفهوم «نفی صومعهنشینی و زهد افراطی در شریعت اسلام» به کار میرود و نشاندهنده تعادل میان دنیا و آخرت در آیین مسلمانی است.