یعنی چه
«نزفت» فعلی گذشته و مؤنث از ریشه عربی «ن ز ف» است و به این معنی است که خون یا مایع بدن شخصی (بهویژه زن) بر اثر خونریزی شدید تخلیه شد یا تمام گردید. همچنین در معنای مادی به ته کشیدن و خشک شدن کامل آب چاه یا منبع آب اشاره دارد و در معنای کنایی به زائل شدن عقل بر اثر مستی یا از دست رفتن کامل توان و انرژی اطلاق میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان اصلی خود به صورت فتحه روی سه حرف اول و سکون در حرف آخر یعنی نَـزَفَـتْ (na-za-fat) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی ۴ حرفی برای راهنماهای «خونریزی کرد»، «تخليه شد» یا «خشک شدن آب چاه در عربی» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای مفاهیم پزشکی و از دست رفتن خون از واژههای مرتبط با خونریزی و برای مفاهیم منابع آب از واژههای مرتبط با تخلیه کامل استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی (صیغه مفرد مؤنث غایب از فعل ماضی) است و در متنهای فصیح به کار میرود.
به فارسی
در برگردان به زبان فارسی روان، میتوان کلماتی چون «خونریزی کرد»، «خونش روان شد»، «آبش کشیده شد» یا «فرسوده و تهی گشت» را به عنوان معادل قرار داد.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و متون کهن، ریشه این واژه به عنوان نمادی از فرسودگی شدید جسم یا روح، تخلیه شدن کامل توان و انرژی درونی، و یا خشک شدن عمیق چشمه و منبع حیات به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نزفت
واژه «نزفت» یک فعل ماضی مؤنث برآمده از ریشه عربی «ن ز ف» است که به متون کهن پزشکی، دینی و ادبی زبان فارسی راه یافته است. معنای هستهای و اصلی این واژه بر تخلیه شدن، فروکش کردن شدید یا به پایان رسیدن یک مایع حیاتی مانند خون یا آب استوار است؛ به طوری که وقتی برای انسان به کار رود به معنای خونریزی شدید و فرسودگی جسمی است و زمانی که برای چاه آب استفاده شود، معنی خشک شدن و تهکشیدن کامل آن را میدهد.
اگرچه خودِ این صیغهٔ خاص در قرآن مجید عیناً تکرار نشده، اما همخانوادههای سرشناس آن مانند «يُنْزَفُون» در توصیف شراب بهشتی آمدهاند تا نشان دهند آن گوارا به عکس شراب دنیوی، عقل را زائل و تهی نمیسازد. در کاربردهای مدرن و حل جدول، این کلمه به عنوان یک اصطلاح چهار حرفی دقیق با مفهوم خونریزی یا تهیشدگی شناخته میشود.