یعنی چه
غافلان جمع کلمه «غافل» است و به کسانی گفته میشود که از حقیقت، واقعیت یا موضوعی مهم (خواه معنوی و خواه دنیوی) بیخبر، ناآگاه و بیتوجه هستند و دچار غفلت شدهاند.
متضاد
واژههایی که مفهوم مقابل بیخبری و غفلت را رسانده و به دانایی و بیداری اشاره دارند.
هم خانواده
کلماتی که بر پایه ریشه سه حرفی عربی (غ ف ل) ساخته شدهاند و مفهوم بیتوجهی یا غافل کردن را در خود دارند.
تلفظ
این واژه به صورت [غافِـلان] تلفظ میشود که از ترکیب واژه عربی غافل و نشانه جمع فارسی «ان» تشکیل شده است.
در جدول
کلمه غافلان دقیقاً ۶ حرف دارد و در حل جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «بیخبران» یا «ناآگاهان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای زبان انگلیسی برای اشاره به گروهی از افراد که دچار فراموشی، بیتوجهی یا بیخبری نسبت به پیرامون خود هستند.
در قرآن
مشتقات ریشه «غفل» ۳۵ بار در قرآن کریم به کار رفته است. واژههای «الغافلون» و «الغافلین» به معنی غافلان، بارها با بار معنایی منفی و هشداردهنده برای کسانی که از یاد خدا، آیات الهی و روز قیامت غافل و سرگرم ظاهر دنیا هستند استفاده شده است؛ مانند آیه ۱۷۹ سوره اعراف: «أُولَٰئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ» (اینان همان غافلانند).
جمعبندی و توضیح کامل غافلان
واژه غافلان از منظر لغوی و ریشهشناسی به معنای انسانهایی است که به دلیل سرگرم شدن به امور فرعی یا ظواهر دنیا، از حقایق اصلی و بنیادین زندگی بیخبر و ناآگاه ماندهاند. در متون ادبی و عرفانی فارسی، این کلمه تمثیلی از افرادی است که در خواب ذهنی به سر میبرند و مانند پرندهای بیخبر از دام صیاد، نسبت به خطرات پیش روی خود هوشیار نیستند.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز غفلت به عنوان نقطهای مقابل بیداری دل و حضور قلب شناخته میشود. این واژه هشداری است به انسانها تا با تقویت آگاهی و یاد خدا، از جرگه بیخبران خارج شده و به زمره هوشیاران و بیداردلان بپیوندند.