یعنی چه
این واژه در متون کهن به کار میرفته و به ویژگی جسمانیِ درشتیِ سرین اشاره دارد. امروزه کاربرد عمومی ندارد و عمدتاً در فرهنگهای لغت تخصصی به عنوان یک واژه مهجور ثبت شده است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت «سَتْهَم» با سکون روی حرف «ت» است.
در جدول
به دلیل کمیاب بودن این کلمه، در جدولهای کلمات متقاطع کمتر دیده میشود و گاهی ممکن است با واژگان مشابه اشتباه گرفته شود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه توصیفکننده ویژگیهای فیزیکی مرتبط با بخش پایینتنه هستند.
به فارسی
در متون لغوی کهن، این واژه معادل صفتی برای افرادی است که از نظر فیزیکی دارای باسن بزرگ هستند.
نماد چیست
این واژه بارِ نمادین یا استعاری خاصی در ادبیات کلاسیک یا معاصر فارسی ندارد و تنها یک توصیف فیزیکی مستقیم و مهجور است.
جمعبندی و توضیح کامل ستهم
واژه «ستهم» یک اصطلاح بسیار قدیمی و مهجور در زبان فارسی است که ریشه در واژه عربی «است» (به معنای نشیمنگاه) دارد. این کلمه به معنای فردی با باسن بزرگ به کار میرفته و امروزه هیچ کاربرد رایج، ادبی یا اجتماعی ندارد. بسیار مهم است که این واژه با کلمه «ستم» (به معنای ظلم و بیداد) اشتباه گرفته نشود، چرا که از نظر ریشهشناسی و معنا کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند.
به دلیل عدم استفاده از این واژه در متون امروزی، مواجهه با آن تنها در لغتنامههای قدیمی یا متون تخصصی لغتشناسی ممکن است. پیشنهاد میشود در نگارشهای امروزی از بهکارگیری این واژه پرهیز شود تا از ابهام در معنا یا سوءبرداشتهای احتمالی جلوگیری به عمل آید.