یعنی چه
فضایل (یا فضائل) جمع مکسر کلمه «فضیلت» است. این واژه در لغت و اصطلاح به معنای فزونی، دانش، حکمت، مزیتها و ویژگیهای برتر اخلاقی و معنوی انسان مانند تقوا، شرافت و نیکوکاری به کار میرود.
مترادف
واژههایی که با فضایل هممعنی هستند یا به ویژگیهای مثبت و والای انسانی اشاره دارند.
متضاد
واژههایی که نقطهمقابل فضایل اخلاقی بوده و به صفات ناپسند و پستیهای رفتاری اشاره میکنند.
هم خانواده
کلماتی که از یک ریشه اشتقاق یافتهاند و پیوند معنایی نزدیکی با فضایل دارند.
ریشه
این کلمه ریشه در زبان عربی دارد و از ماده «فضل» گرفته شده است که در اصل به معنای زیادت، افزونی و چیزی است که از حد نیاز بیشتر بوده و مایه برتری و فزونی معنوی یا مادی میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه فضایل دقیقاً دارای ۵ حرف است و معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «برتریها»، «کمالات اخلاقی» یا «جمع فضیلت» نوشته میشود.
به انگلیسی
معادلهای واژه فضایل در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی اخلاقی.
جمعبندی و توضیح کامل فضایل
واژه فضایل به عنوان جمع مکسر فضیلت، نشاندهنده مجموعهای از والاترین ویژگیها، صفات و برتریهای نیک اخلاقی و انسانی است که مایه کمال و ارتقای روحی انسان میشود. در فلسفه کلاسیک و اخلاق اسلامی، این مفهوم جایگاه ویژهای دارد و غالباً در قالب چهار فضیلت بنیادین شامل حکمت، شجاعت، عفت و عدالت دستهبندی میشود که مایه تعادل و سلامت روان جامعه و فرد هستند.
گرچه خود واژه «فضایل» به صورت جمع در متن قرآن کریم به کار نرفته است، اما مشتقات ریشه آن یعنی «فضل» به دفعات بالا و در مفاهیمی چون رحمت، بخشش، احسان الهی و برتریهای اعطایی از سوی خداوند ذکر شدهاند. این کلمه در ادبیات و فرهنگ عامه نمادی از نورانیت معنوی، تقرب به پروردگار و اصالت اخلاقی به شمار میرود.