یعنی چه
بزرگداشت به معنای بزرگ داشتنِ مقام یا یاد کسی، گرامیداشتن، احترام و تجلیل کردن و همچنین برگزاری مراسم یا آیینی برای پاسداشت و تکریم یک شخصیت، رویداد یا واقعه تاریخی است.
مترادف
این واژهها در زبان فارسی برای رساندن مفهوم احترام، پاسداشت و بزرگ داشتن جایگاه افراد یا مناسبتها به کار میروند.
تلفظ
این واژه از نظر آوایی با ضمه روی باء و زاء، سکون روی راء و گاف، و فتحه روی دال تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، برای راهنمای «تکریم یا پاسداشت ۸ حرفی»، پاسخ اصلی بزرگداشت است.
به انگلیسی
بسته به لحن متن و رسمی بودن آن، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی این واژگان برای رساندن مفاهیم تکریم و پاسداشت مرتبه افراد استفاده میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل بزرگداشت
واژه «بزرگداشت» یک اسم مصدر مرکب مرخم و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب دو تکواژ «بزرگ» و «داشتن» شکل گرفته است. این کلمه در فرهنگ ایرانی و اسلامی جایگاه ویژهای دارد و نشاندهنده ارج نهادن به مقام علم، هنر، ایثار و ارزشهای والای انسانی است. اگرچه این لفظ به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده، اما ریشههای مفهومی آن مانند تکریم انسان و تعظیم شعائر الهی به وفور در آیات دیده میشود.
در جامعه امروز، بزرگداشتها معمولاً در قالب آیینهای رسمی، اعطای تندیس، لوح تقدیر یا نامگذاری روزها و مکانها به نام شخصیتهای بزرگ تجلی مییابند. هدف اصلی از این اقدام، زنده نگه داشتن یاد و خاطره افراد تأثیرگذار و انتقال الگوهای شایسته به نسلهای آینده است.