یعنی چه
عبارت طفل رضیع ترکیبی عربیـفارسی است و به نوزاد یا کودک خردسالی گفته میشود که هنوز از شیر مادر یا دایه تغذیه میکند و به سن بازگرفتن از شیر (فطام) نرسیده است. این واژه در متون ادبی، فقهی و حقوقی کاربرد دارد.
تلفظ
این عبارت به صورت «طِفْلِ رَضِیع» تلفظ میشود. واژه طفل با سکون فاء و واژه رضیع با فتح راء و کسر ضاد همراه است.
در جدول
پاسخ مستقیم این عبارت در جدول خود «طفل رضیع» با ۷ حرف است. از دیگر جایگزینهای آن در جدول میتوان به شیرخوار، اصغر، راضع و لبنخوار اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به کودک شیرخوار و نوزاد از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب اصالتاً عربی است و در زبان مبدأ نیز به همین صورت به کار میرود.
در قرآن
خود عبارت ترکیبی «طفل رضیع» در متن قرآن نیامده است، اما مفاهیم همخانواده آن مانند «یرضعن» (شیر دهند) و «تسترضعوا» (دایه گرفتن) در آیه ۲۳۳ سوره بقره که به احکام شیردهی و حقوق خانواده میپردازد، مطرح شده است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و متون ادبی، طفل رضیع نماد پاکی، ناتوانی و وابستگی کامل به مراقبت است. همچنین در فرهنگ اسلامی و مذهبی (بهویژه تشیع)، این عبارت یادآور حضرت علیاصغر (ع)، کوچکترین شهید واقعه کربلا، و نماد مظلومیت و بیگناهی مطلق است.
جمعبندی و توضیح کامل طفل رضیع
عبارت «طفل رضیع» یک ترکیب واژگانی اصیل با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده و در متون دینی، فقهی و ادبی کاربرد گستردهای دارد. این واژه در لغت به معنای نوزاد یا کودک شیرخواری است که هنوز دوره رضاعت یا همان تغذیه از شیر مادر را سپری میکند و به مرحله بلوغ یا حتی بازگرفتن از شیر نرسیده است.
از نظر معنایی و فرهنگی، این ترکیب افزون بر کاربردهای حقوقی و فقهی در زمینه احکام رضاع و محرمیت، بار عاطفی و نمادین عمیقی دارد. در ادبیات فارسی و فرهنگ مذهبی شیعه، طفل رضیع تجسمی از بیگناهی، معصومیت و ناتوانی محض در برابر سختیهاست و به طور خاص اشاره به کوچکترین فرزند امام حسین (ع) در واقعه کربلا دارد.