یعنی چه
این اصطلاح در زبان فارسی کنایه از حالت رهایی، بیقیدی و وارستگی مطلق است. به کسی گفته میشود که از بند تعلقات مادی، آداب و رسوم دستوپاگیر، قضاوت دیگران یا قوانین حکومتها آزاد است و با آرامش کامل و بدون نگرانی زندگی میکند.
تلفظ
تلفظ روان و فصیح این عبارت کنایی به صورت «az haft dowlat āzād budan» است که در آن تمام واژهها با اعرابگذاری متداول فارسی بیان میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلید به تناسب تعداد حروف میتواند خود عبارت «از هفت دولت آزاد بودن» (۱۷ حرف) یا کلماتی چون «فارغالبال»، «وارسته» و «بیقید» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از اصطلاحات کنایی که بر رهایی مطلق از تعهدات و دغدغهها دلالت دارند، استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی مستقیم و واژگانی این اصطلاح شامل مفاهیمی چون وارستگی، خاطرجمعی، بیتعلق بودن به امور دنیوی و رهایی از گرفتاریهای فکری و مادی است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه ایران، این عبارت نماد بارز «قلندری»، «وارستگی از مال و مقام دنیا» و روحیه رندی است؛ حالتی که در آن شخص خود را تابع هیچ قدرت یا قانون دستوپاگیری در جهان نمیداند.
جمعبندی و توضیح کامل از هفت دولت ازاد بودن
اصطلاح کنایی «از هفت دولت آزاد بودن» یکی از تعابیر زیبای زبان فارسی برای توصیف رهایی مطلق و آرامش خاطر است. واژه «هفت دولت» یا هفت اقلیم در باستان اشاره به کل جهان شناختهشده داشته است؛ بنابراین کسی که از هفت دولت آزاد است، یعنی تحت فرمان، قانون یا خراجگزار هیچیک از پادشاهان روی زمین نیست و کاملاً مستقل زندگی میکند.
در کاربرد امروزی، این عبارت بیشتر برای افرادی به کار میرود که خود را از بند تکلفات اجتماعی، آداب و رسومِ خستهکننده و قضاوتهای دیگران رها کردهاند. این اصطلاح لزوماً معنای منفی (مثل بیمسئولیتی) ندارد، بلکه در بسیاری از متون ادبی و عرفانی، نشاندهنده زهد، وارستگی و سبکبالی انسان از تعلقات مادی دنیاست.