یعنی چه
ریاحین در لغت به معنی گلها، اسپرغمها و گیاهان معطر است. این واژه جمع مکسر «ریحان» بوده و در زبان و ادبیات فارسی برای اشاره به مجموعهای از گیاهان طراوتبخش و خوشبو به کار میرود که علاوه بر عطر دلانگیز، مایه آرامش روح و روان هستند.
در جدول
در حل جدول، واژه ریاحین به عنوان پاسخ برای طراحانی که «گیاهان خوشبو» یا «جمع ریحان» را با شش حرف میخواهند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به اینکه ریاحین اشاره به عمومِ گیاهان معطر دارد، ترکیبهای تفسیری در انگلیسی معنای آن را بهتر منتقل میکنند.
به فارسی
معادلهای اصیل و واژگان هممعنی ریاحین در زبان فارسی شامل گلها، اسپرغمها (شاهسپرمها)، نفحات و گیاهان معطر است که در متون کهن و نظم و نثر فارسی به وفور دیده میشوند.
در قرآن
خود واژه ریاحین به صورت جمع در قرآن نیست، اما شکل مفرد آن یعنی «ریحان» دو بار در آیات الهی ذکر شده است؛ یکی در سوره الرحمن آیه ۱۲ به معنای گیاه خوشبو، و دیگری در سوره واقعه آیه ۸۹ که مفسران آن را به راحتی، آسایش، رزق حلال و گلهای بهشتی تعبیر کردهاند.
نماد چیست
ریاحین در فرهنگ و ادبیات عرفانی و اسلامی، نمادی از نمادهای رحمت الهی، جلوه طراوت و جوانی، بوی خوش حقیقت و آرامش برزخی و اخروی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ریاحین
واژه ریاحین که ریشهای عربی دارد و جمع مکسر کلمه ریحان است، در زبان فارسی به معنای گلها، سبزهها و گیاهان خوشبو به کار میرود. این واژه در متون کهن ادبی و اشعار شاعران بزرگ، مجازاً برای اشاره به زیبایی، زلف معطر و لطافت نیز استفاده شده و جایگاه ویژهای در تصویرسازیهای شاعرانه دارد.
اگرچه عین این واژه به صورت جمع در قرآن مجید نیامده، اما شکل مفرد آن (ریحان) در آیات الهی با مفاهیمی همچون رزق، نعمت، آسایش و گیاهان بهشتی پیوند خورده است. از این رو، ریاحین در فرهنگ دینی و ملی ما همواره نمادی از پاکی، طراوت، روزی حلال و آرامش روحی محسوب میشود.