یعنی چه
ترکیب موافق و برابر به معنای هماهنگی کامل، همسطح بودن و سازگاری دو یا چند چیز از نظر ارزش، جهت یا رتبه است. واژه موافق بر همرأی بودن و سازگاری دلالت دارد و واژه برابر بر مساوی و همارز بودن تأکید میکند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه تشکیل شده است: مُوافِق (بر وزن مفاعل) و بَرابَر (با فتحه بر روی حرف اول و دوم).
در جدول
این ترکیب واژگانی در جدولهای متقاطع دقیقاً ۱۱ حرف دارد و پاسخهای مشابه آن شامل همراستا، هماهنگ یا همتراز است.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن از واژههایی نظیر Equivalent برای بخش برابری و Compatible یا In agreement برای بخش موافقت استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم ترکیبی، از عطف واژههایی همریشه با موافقت و تساوی مانند موافق و متساو یا مطابق و معادل استفاده میگردد.
نماد چیست
این ترکیب واژگانی به عنوان یک اصطلاح واحد، نماد اسطورهای خاصی در فرهنگ عامه ندارد؛ اما اجزای آن یعنی موافق نماد صلح، رضایت و همدلی، و برابر نماد عدالت، تساوی، تعادل و بیطرفی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل موافق و برابر
ترکیب واژگانی «موافق و برابر» از دو بخش با ریشههای متفاوت تشکیل شده است؛ واژه موافق ریشه در زبان عربی (و ف ق) دارد و به معنای همرأی بودن و سازگاری است، در حالی که واژه برابر یک واژه اصیل فارسی میانه (بر + ابر) به معنای همسطح و روبهرو است. ترکیب این دو با هم مفهوم هماهنگی مطلق و همترازی کامل را میرساند.
این عبارت در زبان و ادبیات فارسی برای توصیف شرایط یا مفاهیمی به کار میرود که علاوه بر داشتن تناسب و سازگاری ظاهری یا باطنی، از ارزش و جایگاه مساوی و همسنگی نیز برخوردار باشند. در حل جداول کلمات متقاطع نیز این عبارت دقیقاً ۱۱ حرف را به خود اختصاص میدهد.