یعنی چه
مرصوع در متون کهن به معنی زینت دادهشده با سنگهای قیمتی، جواهرنشان و زرنگار است. این واژه از نظر معنایی تفاوت چندانی با واژه رایجتر «مرصّع» ندارد و در زبان فارسی امروز بسیار کمکاربرد و کلاسیک محسوب میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَ-رْ-صو-ع (Marsoo') است که در آن فاءالفعل مفتوح و عینالفعل ساکن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ واژه «مرصوع» دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل جواهرنشان یا زرنشان شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به نوع آراستگی از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اگرچه ریشه اصلی واژه «رصع» است، اما ساختار اسم مفعول «مُرصَّع» بسیار فصیحتر و رایجتر از «مرصوع» است.
به فارسی
بهترین معادلهای فارسی اصیل برای این واژه، کلماتی مانند گوهرنشان، زرنگار، زرنشان و آراسته هستند.
نماد چیست
در ادبیات و هنر، این کلمه نمادی از ثروت مادی، ارزش بسیار بالا، تجمل و آراستگی ظاهری شاهانه نظیر تاجها و کاخهای افسانهای است.
جمعبندی و توضیح کامل مرصوع
واژه «مرصوع» یک واژه کهن و کتابی در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی (رصع) دارد. این کلمه در طول تاریخ به معنای آراسته به جواهر، گوهرنشان و زرنگار به کار رفته است. با این حال، در زبان فارسی امروز بسیار کمکاربرد بوده و جای خود را به شکل فصیحتر و رایجتر آن یعنی «مرصّع» داده است.
باید توجه داشت که این واژه در قرآن کریم نیامده است و نباید آن را با واژه قرآنی «مرصوص» (به معنی محکم و استوار از ریشه رصّ) اشتباه گرفت. مرصوع صرفاً به جنبههای تزیینی، جواهرکاری و هنر زرگری اشاره دارد.
در مجموع، اگر در متون قدیمی یا جداول کلمات متقاطع با این واژه پنجحرفی روبهرو شدید، کاربرد اصلی آن اشاره به اشیاء، ظروف یا تاجهای شاهانهای است که با سنگهای قیمتی و گرانبها مزیّن و درخشان شدهاند.