معنی
این واژه صفت مفعولی از مصدر گستردن است و به هر چیزی که پهن شده، منبسط، مفروش یا دارای دامنه و فراخی زیاد باشد، اطلاق میشود.
یعنی چه
در زبان عامیانه و ادبی، وقتی از موضوع، فضا یا پدیدهای گسترده صحبت میشود، منظور فراگیر بودن، ابعاد بزرگ و تحت پوشش قرار دادن محدوده عظیمی از فضا یا مفاهیم است.
مترادف
واژگانی که با گسترده هممعنی هستند بر بزرگی ابعاد، وسعت فضا و فراگیر بودن دلالت دارند.
متضاد
کلماتی که مفهوم مقابل گسترده را میرسانند بر کمی وسعت، کوچک بودن و تجمع در یک نقطه اشاره دارند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه و مصدر گستردن مشتق شدهاند و بار معنایی توسعه و فراخی را به همراه دارند.
ریشه
این واژه کاملاً فارسی است و از زبان پهلوی (فارسی میانه) به صورت wistardag (از مصدر wistardan) میآید. ریشه باستانی آن به زبانهای هندواروپایی و اوستایی (-star) به معنی پهن کردن و گستردن برمیگردد.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون وسیع، پهن شده یا فراگیر، واژه ۶ حرفی «گسترده» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از صفات متعددی برای رساندن مفهوم وسعت و فراگیری استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «علی نطاق واسع» به طور دقیق معادل «به طور گسترده» در زبان فارسی کاربرد دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی واژه Geniş برای وسعت مکانی و فیزیکی و واژه Yaygın برای فراگیری یک پدیده یا شایع بودن آن استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل گسترده
واژه «گسترده» یکی از کلمات اصیل و کهن زبان فارسی است که ریشه در دوران باستان و زبان پهلوی دارد. این کلمه صفت مفعولی از مصدر گستردن است و در اصل به هر چیز پهنشده یا مفروشی اشاره دارد که فضایی را اشغال کرده باشد. با گذشت زمان، کاربرد این واژه از معنای فیزیکی فراتر رفته و در مفاهیم انتزاعی، علمی و اجتماعی به معنای فراگیر، شایع و دارای دامنه وسیع به کار میرود.
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، مفهوم گستردگی مایه آرامش، صلح و نمادی از بخشندگی مانند یک سفره گسترده است. این واژه کاملاً بومی بوده و به دلیل غنای معنایی، در ترجمه به زبانهای دیگر نظیر انگلیسی، عربی و ترکی با توجه به ساختار جمله معادلهای دقیق و متنوعی را به خود اختصاص میدهد.