یعنی چه
حدیث طیر یا حدیث پرنده بریان، یک روایت معتبر و مشهور در منابع روایی و کلامی است. داستان از این قرار است که پرندهای بریان برای پیامبر اسلام (ص) هدیه آورده شد و ایشان دست به دعا برداشتند و از خداوند خواستند تا محبوبترینِ آفریدگانش را بفرستد تا در خوردن این غذا با او همراه شود. پس از این دعا، امام علی (ع) وارد شد و با پیامبر همغذا گردید. این واژه یک اصطلاح کلاسیک و تاریخی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف تعیین میشود. واژه کلیدی هفت حرفی همان «حدیث طیر» است.
به انگلیسی
در متون و مقالات انگلیسیزبان مذهبی و دایرةالمعارفهای اسلامی، این واژه را به صورت ترجمه معنایی یا آوانگاری اصطلاح عربی به کار میبرند.
به عربی
این اصطلاح کاملاً از زبان عربی وارد فرهنگ اسلامی شده و در کتابهای حدیثی فریقین با همین نامها ثبت شده است.
به فارسی
معادل فارسی و توصیفی این عبارت در زبان فارسی، «حدیث مرغ بریان» یا «داستان پرنده کبابشده» است که به ماجرای سفره پیامبر اشاره دارد.
در قرآن
عبارت ترکیبی «حدیث طیر» به عنوان یک اصطلاح در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، کلمه «طیر» به صورت مفرد و جمع در آیات متعددی (مانند معجزات حضرت عیسی یا سوره فیل) به معنای پرنده یا سرنوشت به کار رفته است که ارتباطی با این واقعه خاص تاریخی ندارد.
نماد چیست
این حدیث در سنت کلامی شبیع به عنوان یکی از کلیدیترین ادله و نشانههای اثبات «افضلیت» و برتری مقام ولایت امام علی (ع) بر سایر صحابه و انسانها پس از پیامبر اسلام شناخته میشود؛ چرا که صراحتاً علی (ع) را مصداق «أحب الخلق» (محبوبترینِ آفریدگان) نزد پروردگار معرفی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل حدیث طیر
حدیث طیر (یا حدیث پرنده بریان) یکی از روایات متواتر و بسیار مهم در تاریخ و کلام اسلامی است. مفاد این روایت به ماجرایی اشاره دارد که در آن هدیهای به شکل یک پرنده پخته و کبابشده برای پیامبر اکرم (ص) آوردند. ایشان پیش از صرف غذا، از خداوند طلب کردند تا محبوبترین بنده خود نزد خدا را بر سفره حاضر کند تا در خوردن این غذا شریک ایشان شود. پس از سهبار مراجعه امام علی (ع) و ممانعت خادم (انس بن مالک)، سرانجام ایشان وارد شده و پیامبر خدا برآورده شدن دعایشان را تصدیق کردند.
این حدیث از منظر کلامی اهمیت فوقالعادهای دارد؛ به ویژه در مذهب تشیع، دانشمندان و متکلمان با استناد به عبارت «محبوبترین خلق نزد خدا» در متن این روایت، برتری معنوی، اخلاقی و ولایی امام علی (ع) را بر تمامی یاران و معاصران پیامبر اثبات میکنند. این روایت در بسیاری از کتابهای معتبر اهل سنت نیز با اسناد مختلف نقل شده و بحثهای علمی فراوانی پیرامون راویان و طرق آن شکل گرفته است.