یعنی چه
واژهٔ «نپرورم» فعل مضارع اخباری یا التزامی منفی، اول شخص مفرد از مصدر «پروردن» یا «پروراندن» است. این فعل به معنای امتناع از رشد دادن، تربیت کردن، تغذیه نمودن یا بزرگ کردن یک موجود مادی است. در مفاهیم ذهنی و ادبی نیز به معنای خطور ندادن یا حفظ نکردن یک فکر یا احساس (مانند کینه یا آرزو) در دل و ذهن به کار میرود.
هم خانواده
واژههای همخانوادهٔ این فعل همگی از ریشهٔ «پرور / پروردن» مشتق شدهاند و بر مفاهیم حفاظت، تربیت و رشد دلالت دارند.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [نَ پَ رْ وَ رَ مْ] است که از پیشوند نفی «نَـ»، بن مضارع «پرور» و شناسهٔ اول شخص مفرد «_َ م» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه به عنوان یک فعل ۶ حرفی در پاسخ به طراحانی که معادل منفی «تربیت کنم» یا «رشد دهم» را میخواهند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و سیاق کلام، معادلهای انگلیسی آن تفاوت دارد؛ برای احساسات درونمرزی معمولاً از cherish یا harbor استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی معاصری که میتوان به جای این ساختار فعلی استفاده کرد شامل «بزرگ نکنم»، «تغذیه نکنم»، «بار نیاورم» و در متون کهنتر «نبالانم» است.
جمعبندی و توضیح کامل نپرورم
واژهٔ «نپرورم» یک مدخل یا اسم مستقل در فرهنگهای لغت برجسته مانند دهخدا یا معین نیست، بلکه یک ساختار دستوری و صرفشده از فعل «پروردن» است. این کلمه با افزودن نون نفی به ابتدای فعل اول شخص مفرد ساخته شده و به معنای خودداری از رشد دادن، تربیت کردن یا تغذیه مادی و معنوی است.
در کاربردهای ادبی و روزمره، این فعل بیشتر در جنبههای ذهنی و روانی به کار میرود؛ به عنوان مثال وقتی فردی میگوید «کینه یا حسد نپرورم»، به این معناست که اجازه نمیدهد این افکار منفی در جان و دلش ریشه بدوانند و بزرگ شوند. در نتیجه، معنای دقیق این کلمه کاملاً وابسته به جملهای است که در آن قرار میگیرد.