یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح محاورهای، تند و تا حدی تحقیرآمیز است. وقتی به کسی گفته میشود، به این معنی است که او جوهر، لیاقت یا دستوپاچلفتی بودن خود را نشان داده و قدرت پیشبرد کارها را ندارد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة روی عین، سکون روی راء و کسره روی ضاد است که در چسبیدن به فعل منفی به صورت یکپارچه بیان میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف همان «عرضه نداری» (۹ حرف) یا مترادفهای آن نظیر «بیعرضه» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به میزان تندی لحن، از صفاتی مانند incompetent برای بیان بیکفایتی یا اصطلاحات کنایی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم نداشتن عرضه و جنم کاری معمولاً با واژههای مربوط به عدم کفایت یا عجز و ناتوانی انتقال مییابد.
به فارسی
معادلهای اصیل و واژگان جایگزین فارسی این اصطلاح شامل بیعرضگی، ناتوانی، بیدستوپایی و بیکفایتی است که در گفتار رسمی و مکتوب کاربرد دارند.
جمعبندی و توضیح کامل عرضه نداری
عبارت «عرضه نداری» یک اصطلاح کاملاً عامیانه، کنایهای و تند در زبان فارسی است که برای سرزنش، تحقیر یا به چالش کشیدن توانمندیهای یک فرد به کار میرود. واژه «عرضه» ریشهای عربی دارد که به معنی نمایش و ارائه است، اما ترکیب آن با فعل داشتن و نداری به این معنا، یک ساختار کاملاً فارسی و معاصر به شمار میرود که مفهوم نداشتن شجاعت، جوهر کار یا مهارت را میرساند.
این عبارت در مناسبات رسمی کاربردی ندارد و به دلیل بار معنایی منفی و سرزنشآمیز آن، بیشتر در دعواها، گلایههای خانوادگی یا دوستانه شنیده میشود. در مقابل آن، صفاتی چون «باعرضه» یا «جنمدار» به عنوان نماد تحسین و کاربلد بودن افراد استفاده میشوند.