یعنی چه
غنیمت بشمار به معنای قدر دانستن زمان، نعمت یا هر موقعیت مناسبی است که در اختیار انسان قرار میگیرد. این اصطلاح تأکید میکند که باید از فرصتهای زودگذر نهایت استفاده را برد و پیش از آنکه از دست بروند، آنها را به سود یا ارزشی واقعی تبدیل کرد.
تلفظ
این عبارت از دو بخش تشکیل شده است: «غنیمت» با فتح غین و نون و کسر میم (غَنیمَت) و «بشمار» که فعل امر از مصدر شمردن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند غنیمت بشمار، مغتنم دان یا اغتنام به عنوان پاسخ راهنماهای مربوط به بهرهگیری از فرصت استفاده میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات اصطلاحی متعددی وجود دارد که دقیقاً مفهوم غنیمت شمردن لحظات و فرصتها را منتقل میکنند.
به عربی
ریشه اصلی این واژه عربی است و در زبان عربی نیز فعل امر اِغتنِم برای همین مفهوم به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای خالص فارسی این عبارت شامل مفاهیمی چون «قدر دانستن زمان»، «فرصت را دریافتن» و «بهره گرفتن از لحظهها» است.
جمعبندی و توضیح کامل غنیمت بشمار
عبارت «غنیمت بشمار» یک فعل مرکب امری در زبان فارسی است که ریشه بخش اول آن (غنیمت) به زبان عربی و ماده غ-ن-م بازمیگردد. این ماده در اصل به معنای کسب سود و به دست آوردن مال بدون مشقت فراوان (مانند غنائم جنگی) است، اما در سیر تحول خود در زبان و ادبیات فارسی، توسعه معنایی یافته و به فرهنگ «دمغنیمتدانی» و ارزشمند شمردن عمر و زمان تبدیل شده است.
در ادبیات کلاسیک فارسی، بهویژه در اشعار حافظ و سعدی، این اصطلاح بسامد بالایی دارد و به عنوان یک توصیه اخلاقی و عرفانی برای بهرهگیری از حال و غفلت نکردن از گذر عمر مطرح میشود. گرچه ریشه کلمه غنیمت در قرآن کریم نیز به صورتهای مختلف برای اشاره به نعمات پایدار الهی و غنائم آمده، اما ترکیب فعلی «غنیمت بشمار» برآمده از ذوق زبانی فارسیزبانان است.