یعنی چه
این واژه در واقع یک ترکیب عربی (بـ + دراهم) است. دراهم جمعِ درهم (واحد پول نقره قدیم) است. این اصطلاح در ادبیات و متون کهن به معنی معامله کردن با پول نقد یا فروختن چیزی به قیمتی بسیار کم و ناچیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت بِدَراهِمَ یا بِدِراهِم است که حرف «ب» حرف جر و «دراهم» واژهای جمع و غیرمنصرف است.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات، پاسخی ۶ حرفی است که به عنوان معادل «با سکههای نقره» یا «به چند درهم» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این ترکیب ترکیبی از حروف اضافه و نام سکه یا مفهوم پول نقد قدیمی استفاده میشود.
به عربی
ساختار این کلمه کاملاً عربی است و از ترکیب حرف جر «بِـ» و اسم جمع «دراهم» تشکیل شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی روان آن شامل «با درهمها»، «به سکههای نقره» یا کنایه از «به قیمت ناچیز» و «ارزان» است.
نماد چیست
این واژه به دلیل کاربرد تاریخی و دینی خود، نمادی از مادیگرایی، کمارزشی امور دنیوی، معامله با سود اندک و همچنین بیوفایی و بیارزش کردن انسانها یا اشیاء گرانبها در ازای مال دنیاست.
جمعبندی و توضیح کامل بدراهم
واژهٔ «بدراهم» یک کلمه مستقل در زبان فارسی معیار نیست، بلکه یک ترکیب عربی ساخته شده از حرف جر «بِـ» (به معنی با/به) و واژه «دراهم» (جمع درهم) است. درهم که خود ریشهای کهن دارد، در گذشته به عنوان سکه نقره و واحد پول رایج به کار میرفته است. این ترکیب به طور خاص یادآور عبارت قرآنی «بِثَمَنٍ بَخْسٍ دَرَاهِمَ مَعْدُودَةٍ» در سوره یوسف است که به ماجرای فروختن حضرت یوسف به بهایی ناچیز اشاره دارد.
در ادبیات فارسی و متون کهن، هرگاه این ترکیب یا مشتقات آن به کار رفته، هدف اشاره به معاملهای با سود بسیار اندک، مادیگرایی بیارزش یا خرید و فروش چیزی گرانبها به قیمتی ناچیز بوده است. بنابراین، کاربرد آن بیشتر جنبه کنایی و استعارهای برای نشان دادن کمارزشی کالا یا قیمتگذاریهای مادی دارد.
امروزه این کلمه بیشتر در حل جدولهای کلمات متقاطع، بررسی متون دینی و تفاسیر ادبی کاربرد دارد و ارزش تاریخی و ریشهشناختی آن که پیوند میان زبانهای یونانی، پهلوی و عربی را نشان میدهد، مورد توجه زبانشناسان است.