یعنی چه
عظم الخد یک ترکیب اضافی در زبان عربی است که از دو واژه «عظم» به معنای استخوان و «خد» به معنای گونه تشکیل شده است. این اصطلاح آناتومیک به استخوان زوج و پهنی اشاره دارد که در دو طرف صورت قرار گرفته و ساختار زیرین و برجستگی گونهها و بخش سفلی و خارجی حدقه چشم را تشکیل میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «عَظْمُ الْخَدّ» است که در زبان عربی فصیح به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این ترکیب با شمارش حروف دقیقاً ۷ حرف است.
به انگلیسی
در اصطلاحات پزشکی و آناتومی بینالمللی از واژه Zygomatic bone و در زبان عامیانه از Cheekbone استفاده میشود.
به عربی
اگرچه عظم الخد کاربرد توصیفی دارد، اما در عربی فصیح و اصطلاحات پزشکی معاصر بیشتر از عبارت «عظم الوجنة» استفاده میگردد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح، «استخوان گونه» یا «استخوان وجنهای» است که ساختار اسکلتی کناره چهره را توصیف میکند.
در قرآن
ترکیب «عظم الخد» به صورت یکجا در قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، واژه «عظام» (استخوانها) در آیاتی مانند «فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا» مربوط به آفرینش انسان، و ریشه «خد» به صورت جمع در آیه «إِذْ جَاءُوهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ» یا به شکل «أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ» (صاحبان خندق) و «وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّکَ» (گونهات را با تکبر از مردم برنگردان) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل عظم الخد
عبارت «عظم الخد» یک اصطلاح تشریحی و آناتومیک برخاسته از زبان عربی است که به طور دقیق به «استخوان گونه» اشاره دارد. این استخوان زوج، نقش کلیدی در فرمدهی به ساختار میانی چهره، محافظت از کاسه چشم و اتصال عضلات مسئول جویدن و حالات صورت ایفا میکند.
اگرچه در متون پزشکی مدرن عربی تمایل بیشتری به استفاده از واژه «عظم الوجنة» وجود دارد، اما عظم الخد به عنوان یک ترکیب توصیفی ملموس همچنان در ادبیات کهن و لغتنامهها جایگاه خود را حفظ کرده است. در علم چهرهشناسی سنتی نیز برجستگی این استخوان را نشانهای از اراده محکم و توانمندی شخصیتی فرد قلمداد میکنند.