یعنی چه
این کلمه یک عبارت و فعل امر تعجیزی عربی است که در متون اسلامی و زبان فارسی به عنوان نقلقول یا وامواژه به کار میرود. این اصطلاح در واقع اعلام ایستادگی شجاعانه در برابر توطئهگران و بتپرستان است که از زبان پیامبران الهی بیان شده و نشان از عدم ترس از مکر دشمنان دارد.
تلفظ
حرکتگذاری دقیق این واژه به صورت فَـ (مفتوح)، کِـ (مکسور همراه با یای مدی)، دُ (مضموم همراه با واو مدی) و نِی (مکسور همراه با یای مدی) میباشد.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جداول کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۷ حرف دارد و به عنوان نمونهای از افعال قرآنی با مفهوم مبارزهطلبی شناخته میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت برای رساندن مفهوم توطئهچینی جمعی علیه یک فرد استفاده شده است.
به عربی
این عبارت از نظر صرفی شامل «فـ» (پس) + «کِیدُوا» (فعل امر جمع مذكر از ریشه ک-ی-د) + «نِی» (نون وقایه و یای متکلم) است.
به فارسی
در برگردانهای روان فارسی، این کلمه به معنای دعوت از مخالفان برای به کار بستن تمام توان و حیلهگریشان علیه گوینده، بدون دادن هیچگونه مهلتی است.
نماد چیست
در فرهنگ و تفاسیر اسلامی، این عبارت نماد استواری صلب و بیباکانه یک رهبر الهی در میان اکثریت مشرک و قدرتمند است که به پشتوانه قدرت خدا، آنان را به مبارزه میطلبد.
جمعبندی و توضیح کامل فکیدونی
واژه «فکیدونی» یک اصطلاح اصیل فارسی نیست، بلکه عبارتی قرآنی و عربی است که صراحتاً در آیه ۵۵ سوره مبارکه هود از زبان حضرت هود (ع) خطاب به قوم بتپرست و مقتدر عاد بیان شده است. این عبارت ساختاری امری دارد و اصطلاحاً برای «تعجیز» یا به خاک مالیدن بینی دشمنان و نشان دادن ناتوانی آنها در برابر اراده الهی به کار رفته است.
از نظر ساختار زبانی، این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد «کید» به معنی حیله، نقشه و تدبیر ساخته شده است. هنگامی که این واژه در متون ادبی یا مذهبی فارسی به کار میرود، هدف ارجاع به همان روحیه بیباکی، توکل مطلق به خداوند و به چالش کشیدن مکر و حیله مکاران است.
در بازیهای فکری و جداول کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک کلمه کلیدی ۷ حرفی مطرح میشود که به مفهوم توطئهچینی یا مبارزهطلبی اشاره دارد. شناخت ریشه و معنای دقیق آن به درک بهتر متون کهن و تفسیری کمک شایانی میکند.