معنی
جظ مظ در فرهنگ غذایی کشورهای مدیترانه شرقی (مانند سوریه و لبنان) به نوعی غذای ساده و سریع اطلاق میشود که ترکیب اصلی آن از گوجهفرنگی، تخممرغ، پیاز و روغن یا کره تشکیل شده است.
یعنی چه
این واژه اشاره به یک خوراک مردمی دارد که به دلیل پخت سریع و راحت و همچنین صدای جلزولیز سرخ شدن مواد در تابه، در زبان عامیانه به این نام مشهور شده است.
مترادف
این واژهها در فرهنگها و زبانهای مختلف به خوراکهای مشابهی که ترکیبی از گوجه و تخممرغ هستند اشاره دارند.
متضاد
از آنجا که این عبارت نام یک نوع غذا است، واژه متضاد مستقیمی برای آن در لغتنامهها وجود ندارد.
جمله سازی
تلفظ
این اصطلاح با فتح حرف اول در هر دو بخش کلمه تلفظ میشود و ساختاری نامآوا دارد.
در جدول
پاسخ چهار حرفی برای نوعی املت شامی یا اصطلاح عامیانه سرخ کردن غذا.
به عربی
در زبان عربی و بهویژه گویشهای شامی، این غذا را به این نامها میشناسند.
به ترکی
در زبان ترکی اصطلاح جیز بیز برای صدای سرخ شدن و منمن برای املت گوجه استفاده میشود.
به فارسی
نزدیکترین و دقیقترین برگردان و معادل فارسی برای این واژه، همان املت گوجهفرنگی سنتی خودمان است.
در قرآن
ترکیب جظ مظ یک اصطلاح عامیانه، محلی و مربوط به فرهنگ غذایی معاصر است و در متن قرآن کریم وجود ندارد.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ عامه نمادی از غذاهای مجردی، دانشجویی، صمیمیت، کمهزینه بودن و پختوپزهای سریع و دستهجمعی است.
جمعبندی و توضیح کامل جظ مظ
واژه «جظ مظ» یک اصطلاح اصیل لغوی در زبان فارسی یا عربی کلاسیک نیست، بلکه نام یک غذای سنتی، مردمی و بسیار ساده در کشورهای حوزه مدیترانه شرقی و منطقه شام (مانند سوریه و لبنان) است. این غذا از نظر ترکیب مواد اولیه شباهت کاملی به املت گوجهفرنگی ایرانی یا شکشوکه عربی دارد و از گوجهفرنگی، تخممرغ، پیاز و روغن تهیه میشود.
از نظر ریشهشناسی، ساختار صوتی این کلمه حالت نامآوا دارد و به نظر میرسد از زبان ترکی و منطقه اسکندرون وارد فرهنگ عامیانه شده باشد؛ چرا که یادآور صدای «جلزولیز» یا سرخ شدن مواد در تابه است. اگرچه اجزای این واژه یعنی «جظ» و «مظ» در فرهنگهای عربی به صورت جداگانه معانی متفاوتی (مانند فرد درشتهیکل یا درخت انار) دارند، اما ترکیب سرهمِ آنها کاملاً به این بستر آشپزی اختصاص یافته است.