معنی
دیپلماسی در اصل به شیوهها، فنون و هنر مدیریت روابط سیاسی، تنظیم مناسبات رسمی و هدایت مذاکرات میان کشورها و سازمانهای بینالمللی برای دستیابی به توافق و پیشگیری از تعارضات گفته میشود. در مفهوم عمومیتر و روزمره، این واژه به مهارت در رفتار، حسن تدبیر، سیاستمداری و گفتوگوی هوشمندانه برای جلوگیری از ایجاد تنش در روابط اجتماعی نیز دلالت دارد.
یعنی چه
دیپلماسی یعنی تکیه بر قدرت چانهزنی، گفتگو و تفاهم به جای استفاده از زور و خشونت. این واژه به عنوان یک مفهوم کلاسیک و پایه در علوم سیاسی، به چارچوبی اشاره دارد که در آن فرستادگان رسمی کشورها (دیپلماتها) تلاش میکنند با حفظ منافع ملی خود، به یک زبان مشترک با دیگر کشورها برسند و از بروز جنگ یا بحرانهای بینالمللی جلوگیری کنند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «دیپلماسی» دقیقاً ۸ حرف دارد. بسته به تعداد حروف خواسته شده در راهنمای جدول، کلمات مترادف سنتی آن مانند «سیاست» (۴ حرف) یا «تدبیر» (۵ حرف) نیز میتوانند به عنوان پاسخ مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژه Diplomacy برای توصیف این مفهوم استفاده میشود که مستقیماً به فرآیند اجرای سیاست خارجی و مذاکرات بینالمللی اشاره دارد.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر استفاده از وامواژه تعریبشده «الدبلوماسية»، از اصطلاحات اصیلتری مانند «فن التفاوض» (هنر مذاکره) و «حسن التدبير» نیز با توجه به متن استفاده میشود.
به فارسی
اگرچه «دیپلماسی» یک واژه وارداتی است، اما در زبان فارسی مفاهیم و برگردانهایی نظیر «سیاستورزی»، «آیین جهانداری»، «روابط سیاسی» و «تدبیر ملکی» به عنوان معادلهای معنایی نزدیک به آن به کار میروند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه دیپلماسی از طریق زبان فرانسوی (Diplomatie) وارد فارسی شده است. ریشه اصلی آن به واژه یونانی دیپلوما (Diploma) بازمیگردد که به معنی «برگه یا سند تاخورده و دوبرگ» است. در گذشته به اسناد رسمی، نامههای عبور یا امتیازاتی که دولتها به فرستادگان خود میدادند دیپلوما میگفتند که به مرور زمان معنای آن به امور دولتی و هنر مذاکره تغییر یافت.
جمعبندی و توضیح کامل دیپلماسی
دیپلماسی یکی از کلیدیترین مفاهیم در عرصه روابط بینالملل و علوم سیاسی است که به عنوان پادزهری برای جنگ و خشونت شناخته میشود. این واژه که ریشهای یونانی دارد و از طریق زبان فرانسوی به فارسی راه یافته، عملاً به معنای بهکارگیری هوشمندی، فن بیان و اصولی تخصصی برای جوش دادن توافقات میان دولتها و سازمانها است تا منافع ملی با کمترین هزینه و به صلحآمیزترین شکل ممکن تأمین شود.
در دنیای مدرن امروز، مفهوم دیپلماسی از اتاقهای دربسته سیاسی فراتر رفته و به زندگی روزمره انسانها نیز نفوذ کرده است؛ به طوری که امروزه داشتن رفتاری سنجیده، مصلحتآمیز و همراه با حسن تدبیر در روابط اجتماعی را نوعی «دیپلماسی فردی» یا مردمداری مینامند. نمادهایی چون شاخه زیتون، کبوتر سفید و دست دادن همگی نشاندهنده ماهیت صلحجویانه این واژه هستند.