یعنی چه
واژه ضجیج در زبان فارسی و عربی به معنای برخاستن صدای ناله، شیون، یا فریاد جمعی و بلند است که معمولاً به دلیل سختی، درد، ترس یا آشفتگی ایجاد میشود و مفهوم سروصدا و غوغای آزاردهنده را نیز در بر میگیرد.
مترادف
کلمات فوق همگی در معنای بلند شدن صدا، زاری، و شلوغی با کلمه ضجیج همپوشانی دارند.
متضاد
این واژهها دقیقاً نقطه مقابل حالت فغان، شلوغی و سروصدای ناشی از ضجیج هستند.
هم خانواده
واژههای همخانواده ضجیج همگی از ریشه سه حرفی ض-ج-ج مشتق شدهاند؛ برای مثال ضجوج به معنای شتر نالان است.
ریشه
این واژه ریشه عربی دارد و از سه حرف اصلی (ض - ج - ج) ساخته شده است که در اصطلاح لغوی به معنای بانگ برداشتن و فریاد زدن است.
جمله سازی
تلفظ
این واژه با فتح ضاد (ضَ) و کسر جیم اول به صورت کشیده (جیج) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، اگر پرسش درباره ناله و فریاد یا سروصدا با ۴ حرف باشد، کلمه «ضجیج» یک پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
بسته به لحن و بافت متن، میتوان از واژههای فوق برای برگردان ضجیج به زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی نیز این کلمه با الف و لام یا بدون آن، دقیقاً به همین صورت به کار میرود و معنای همهمه و ناله ممتد میدهد.
به فارسی
معادلهای سره و اصیل فارسی برای این واژه، کلماتی مانند فغان، داد و فریاد، بانگ، و مویه یا شیون هستند.
نماد چیست
ضجیج صرفاً یک اسم عام برای توصیف یک حالت فیزیکی یا روانی (مانند شلوغی یا ابراز درد) است و برخلاف برخی واژهها، مظهر یا نماد نمادین مشهوری در شعر و اسطورهشناسی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل ضجیج
واژه «ضجیج» یکی از کلمات ریشهدار وامگرفته از زبان عربی در زبان فارسی است که در لغتنامههای معتبری نظیر دهخدا و ناظمالاطباء به معنای ناله، فریاد، فغان و سروصدای برخاسته از درد، ترس یا آشفتگی معنا شده است. این واژه اگرچه در متن قرآن کریم به طور مستقیم نیامده، اما در احادیث و روایات اسلامی (مانند عبارت معروف مٰا أَكْثَرَ الضَّجِیجَ وَ أَقَلَّ الْحَجِیجَ) کاربرد فراوان دارد و نشاندهنده همهمه و شلوغی ظاهری است.
از نظر ساختاری، این کلمه چهار حرفی همخانواده واژگانی چون ضجه و ضجت است و در حل جدولهای کلمات متقاطع کاربرد زیادی دارد. نقطه مقابل این کلمه سکوت و آرامش است و استفاده از آن در متون ادبی، فضایی سرشار از اندوه، اضطراب یا شلوغی مفرط را به ذهن متبادر میکند.