یعنی چه
عاثور در لغت به معنای حفره و گودالی است که برای به دام انداختن حیوانات وحشی کنده میشود. در مفهوم گستردهتر و مجازی، به هر نوع مانع، گرفتاری، سختی، شر یا موقعیت خطرناکی گفته میشود که انسان را غافلگیر کرده و موجب لغزش، زمینخوردن یا نابودی او در مسیر زندگی شود.
تلفظ
این واژه به صورت عاثُور (با صدای کشیده عا و ضمه روی حرف ث) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه عاثور به عنوان پاسخ پنجحرفی برای راهنماهایی چون «دام و تله»، «محل هلاکت»، «ورطه و لغزشگاه» یا «گودالی برای صید حیوانات» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه مفاهیمی چون خطرات پیشبینینشده، تله و سقوط را منتقل میکنند.
به عربی
در زبان عربی ساده و معاصر، کلماتی که مفهوم به دام افتادن و گرفتاری شدید را برسانند به عنوان هممعنی عاثور به کار میروند.
به فارسی
در زبان فارسی کهن و متون ادبی، معادلهای دقیقی چون ورطه، مهلکه، چاه مکر، بلا و سختی ناگهانی برای این واژه استفاده شده است.
نماد چیست
عاثور در ادبیات و فرهنگ معنایی، نمادی از بلاهای ناگهانی، توطئهها و فتنههای پنهان دشمنان، و خطرات پیشبینینشده در مسیر زندگی است که به سقوط اخلاقی، اجتماعی یا مادی فرد منجر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عاثور
واژه عاثور یک لغت اصیل عربی از ریشه «ع-ث-ر» (به معنی لغزیدن و برخورد با مانع) است که به عنوان وامواژه به متون کهن و لغتنامههای فارسی راه یافته است. معنای نخستین و مادی آن، کندن گودال یا دامی پنهانی برای صید حیوانات است، اما در کاربرد مجازی و رایج خود به هر نوع بلا، سختی، شر و لغزشگاهی گفته میشود که انسان را به ورطه نابودی میکشاند. برای مثال عبارت معروف «وقع فی عاثور شر» به معنای گرفتار شدن در بدبختی و مهلکه است.
این واژه پنجحرفی در جدول کلمات متقاطع کاربرد زیادی دارد و مترادفهایی چون ورطه، مهلکه، تله و کمین برای آن ذکر میشود. اگرچه خود کلمه عاثور مستقیماً در قرآن نیامده است، اما همخانوادههای آن مانند «عُثِرَ» و «أَعْثَرْنَا» با مفاهیمی نظیر آگاهی ناگهانی یا پی بردن به یک خطا در آیات قرآنی به چشم میخورند.