یعنی چه
«جادِلْهُم» یک فعل امر ترکیبی در زبان عربی به همراه ضمیر متصل مفعولی است که یعنی «با آنان مجادله، مناظره یا گفتگو کن». این واژه در متون دینی و ادبی به معنای دعوت به استدلال، چالش کلامی و بحث منطقی برای روشن شدن حقیقت و اثبات حق به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «جَادِلْهُمْ» (Jādel-hom) است که از فعل امر «جادِلْ» و ضمیر متصل «هُمْ» تشکیل شده است.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات، اگر راهنمای جدول به صورت فعل امر با ضمیر مفعولی (مانند با آنان بحث کن) بیاید، پاسخ دقیق آن واژهٔ ۶ حرفی «جادلهم» خواهد بود.
به انگلیسی
در برگردان زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، میتوان از عبارتهای فعلی متناسب با بحث و مناظره استفاده کرد.
به عربی
از آنجا که خود واژه اساساً عربی است، مترادفهای فعلی هممعنی آن در این زبان شامل افعال هموزن در باب مفاعله برای گفتگو و مناظره دوجانبه میباشند.
به فارسی
معادل دقیق و روان این واژه در زبان فارسی به صورت عبارت فعلیِ امر «با آنان بحث کن»، «با آنها مناظره کن» یا «با ایشان استدلال کن» ترجمه میشود.
در قرآن
این واژه به صورت برجسته در آیه ۱۲۵ سوره نحل آمده است: «وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» که به پیامبر اسلام دستور میدهد با مخالفان به نیکوترین شیوه و با اخلاق، منطق و استدلال عقلانی گفتگو و مناظره کند. در فرهنگ قرآنی، این اصطلاح نماد گفتگوی مسالمتآمیز و عاری از خشونت است.
جمعبندی و توضیح کامل جادلهم
واژهٔ «جادلهم» یک ترکیب فعلی عربی (فعل امر از ریشه جدل به همراه ضمیر هُم) است که به طور گسترده به ادبیات دینی، تفسیری و قرآنی زبان فارسی وارد شده است. مفهوم اصلی ریشه آن به معنای پیچیدن طناب است که به صورت استعاری به درهمتنیدن استدلالها و بحث کلامی دوجانبه اطلاق میشود. در کاربرد عمومی، این اصطلاح به معنای دعوت به مناظره، محاجه و گفتگو برای اثبات یک حقیقت علمی یا اعتقادی به کار میرود.
شهرت اصلی این واژه به دلیل کاربرد اخلاقی و تفسیری آن در قرآن کریم (به ویژه آیه ۱۲۵ سوره نحل) است؛ جایی که خداوند دستور به «جدال احسن» یا همان گفتگوی منطقی، محترمانه و به دور از تعصب و توهین میدهد. از این رو، در فرهنگ اسلامی و ادبیات مکتوب، این کلمه بیشتر به عنوان نمادی از دعوت مسالمتآمیز، عقلانیت و رعایت اصول اخلاقی در مواجهه با آراء مخالف شناخته میشود.