یعنی چه
واژه عامیانه و محاورهای ریزهپیزه برای اشاره به انسانها، جانداران یا اشیای بسیار کوچک، ظریف و کمجثه به کار میرود. این کلمه یک ترکیب تأکیدی است که ویژگی خرد بودن چیزی را با لحنی صمیمی یا عامیانه بیان میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحة پایانی برای هر بخش در زبان محاوره است: [ri-ze pi-ze].
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این راهنما معمولاً خودِ واژهٔ «ریزهپیزه» (۸ حرف) یا مترادفهای آن نظیر «ریزهمیزه» است.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور جثه کوچک باشد یا اشیای خردهریز، از معادلهای فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و عامیانه آن شامل ریزهمیزه، کوچولو، خرد، کمجثه، فسقلی و در بخش اشیاء، خرتوپرت و خردهریز است.
نماد چیست
این واژه نماد یا مظهر رسمی در ادبیات ندارد، اما در گفتار روزمره مظهر امور ناچیز، جزئیات کماهمیت یا موجودات ظریف و بیدفاع است و گاهی بار کماهمیتسازی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ریزه پیزه
واژهٔ «ریزهپیزه» یک ترکیب عامیانه، صمیمی و اصیل در زبان فارسی است که از نظر ساختار زبانشناسی، یک «ترکیب اتباعی» (مهمل) محسوب میشود. در این نوع ساختار، واژهٔ نخست یعنی «ریزه» دارای معنای مستقل (کوچک و خرد) است و واژهٔ دوم یعنی «پیزه» معنای مستقلی ندارد، بلکه صرفاً برای تأکید، آهنگین شدن گفتار و تقویت معنای واژهٔ اول به آن چسبیده است.
این اصطلاحِ کوچهبازاری معمولاً در دو باقت متفاوت کاربرد دارد؛ اول برای توصیف جثهٔ ظریف، کوچک و کموزنِ کودکان، حیوانات یا اشیاء (مانند جوجههای ریزهپیزه) و دوم برای اشاره به وسایل جزئی، خرتوپرتها و امور پراکنده و کماهمیت. متضادهای اصلی آن واژگانی چون بزرگ، عظیمالجثه، گنده و کلان هستند.