یعنی چه
این اصطلاح در فرهنگ عامه کنایه از طنازی و افادههای زمخت و ناهنجار است؛ بهویژه از سوی کسی که ویژگیهای ظاهری یا رفتاریِ دلربایی را ندارد و حرکاتش بهجای جذابیت، خندهدار یا آزاردهنده به نظر میرسد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [ğamze-ye šotori] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کنایه معمولاً خودِ واژهٔ «غمزه شتری» یا «شترغمزه» است.
به انگلیسی
برای این اصطلاح عامیانه معادل دقیق کلمهبهکلمه وجود ندارد، اما عبارات فوق مفهوم دلبری ناشیانه را میرسانند.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و فرهنگهای لغت (مانند دهخدا) از ترکیب واژگون آن یعنی «شترغمزه» نیز استفاده شده که به معنای مکر، فریب و غمزهٔ زشت و بیقاعده است.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات عامیانه نماد بارز تازه به دوران رسیدگی در دلبری، تظاهر به لطافت با رفتاری خشن، و رفتارهای پرابهت اما توخالی و خندهدار است.
جمعبندی و توضیح کامل غمزه شتری
عبارت «غمزه شتری» یک ترکیب کنایی و عامیانه در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «غمزه» (به معنی اشاره با چشم و ابرو از روی ناز) و صفت فارسی «شتری» ساخته شده است. این اصطلاح در فرهنگ عامه و گویشهای اصیل، برای ریشخند کردن افرادی به کار میرود که تلاش میکنند با کرشمه و اداهای خاص خود را دلربا نشان دهند، اما به دلیل رفتارهای زمخت، بیموقع یا نامتناسب، خروجی کارشان مضحک، ناشیانه و حتی آزاردهنده جلوه میکند.
در ادبیات مکتوب و فرهنگهای لغت نظیر لغتنامه دهخدا، این مفهوم بیشتر در قالب واژه واژگون «شترغمزه» ثبت شده است که آن را قباحت، فساد، مکر و فریب یا کرشمهٔ زشتِ آدم غیرزیبا معنی کردهاند. در اصطلاحات کوچه و بازار امروزی نیز این ترکیب معمولاً همراه با جفت همقافیهاش به صورت «عشوه شتری، غمزه خرکی» به کار میرود تا اوج بیظرافتی یک رفتار اداتورپذیر را توصیف کند.