یعنی چه
«مترهله» (شکل مؤنث مترهل) واژهای کلاسیک و توصیفی است که به پوست، گوشت یا بافتی از بدن اشاره دارد که قوام و سفتی خود را از دست داده و دچار شلی، سستی و افتادگی شده باشد. این کلمه بیشتر کاربرد پزشکی، آناتومیک و توصیفی دارد.
تلفظ
این واژه به صورت مُتَرَهِّلَة تلفظ میشود که در زبان فارسی هاء انتهای آن ساکن یا به صورت مصوت کوتاه خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، این واژه به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی مثل «پوست شل و افتاده» یا «گوشت سست و وارفته» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف بافتها یا پوست مترهله بیشتر از واژگان تخصصی و عمومی مربوط به افتادگی اندام استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون شل، آویزان، بیقوام، سست و متزلزل است که وضعیت یک بافت غیرسفت را نشان میدهند.
نماد چیست
این واژه صفت فیزیکی و آناتومیک است و نماد فرهنگی یا اسطورهای خاصی ندارد؛ اما در ادبیات میتواند به عنوان نمادی از ضعف، فرسودگی، از دست رفتن جوانی و تحلیل رفتن یک ساختار به کار رود.
جمعبندی و توضیح کامل مترهله
واژه «مترهله» در اصل صورتی از صفت فاعلی عربی (مُتَرَهِّلَة) در حالت مؤنث است که از ریشه «ترهل» به معنی شلی و افتادگی مشتق شده است. این کلمه در زبان فارسی برای توصیف بافتها، پوست یا عضلاتی به کار میرود که استحکام و قوام اولیه خود را از دست داده و حالت آویزان و سست پیدا کردهاند. در طب قدیم نیز گاه برای دندانهای لق و جنبان از ترکیبات این واژه استفاده میشده است.
این واژه در متون قرآنی پیشینهای ندارد و بیشتر به عنوان یک اصطلاح توصیفی، آناتومیک و پزشکی در متون متأخر عربی و فارسی مطرح بوده است. امروزه کاربرد آن در زبان روزمره کمتر شده اما همواره به عنوان یک کلمه کلیدی ۶ حرفی در جدولهای کلمات متقاطع مورد توجه طراحان قرار دارد.