یعنی چه
تلاش به مفهوم به کار بستن تمام توان، انرژی و اراده برای دست یافتن به یک مقصود، موفقیت یا برطرف کردن یک نیاز است. این واژه در ادبیات روزمره و کلاسیک نشاندهنده پویایی و حرکت رو به جلو در برابر سکون و سستی است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با فتح حرف اول (تَ) و سکون حرف شین در پایان تلفظ میشود: [talāš].
به انگلیسی
بسته به میزان و نوع کوشش، میتوان از واژههای متنوعی در زبان انگلیسی استفاده کرد؛ برای مثال Effort بیشتر به انرژی مصرفشده و Struggle به چالشهای مسیر اشاره دارد.
به عربی
در زبان عربی واژههای متعددی برای رساندن این مفهوم وجود دارد که سَعی و جُهد بالاترین میزان قرابت معنایی را با تلاش دارند.
به ترکی
واژه Çaba مستقیماً برای رساندن معنای تکاپو و کوشش فیزیکی یا ذهنی در زبان ترکی استانبولی به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی واژههای هممعنی بسیاری وجود دارند که ریشههای عربی یا فارسی دارند و برای توصیف ابعاد مختلف کوشیدن (از جمله کارهای علمی، بدنی یا معنوی) استفاده میشوند. متضادهای اصلی آن نیز تنبلی، کاهلی و تنآسانی هستند.
در قرآن
خود واژه «تلاش» به دلیل ریشه فارسیاش در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، مفهوم آن به وفور با واژههایی نظیر «سعی» مورد تاکید قرار گرفته است. بارزترین نمونه آیه ۳۹ سوره نجم است: «وَأَنْ لَیْسَ لِلإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» که بیان میکند برای انسان چیزی جز حاصل تلاش و کوشش او نیست.
جمعبندی و توضیح کامل معنی کلمه تلاش
واژه «تلاش» یکی از مفاهیم کلیدی و پویا در فرهنگ و زبان فارسی است که به معنای به کارگیری همت، اراده و توان فیزیکی یا ذهنی برای رسیدن به اهداف و غلبه بر موانع است. این کلمه در ساختار ادبی و عامیانه به عنوان نمادی از پشتکار، حرکت و سرزندگی شناخته میشود و در مقابل مفاهیمی چون تنبلی و کاهلی قرار میگیرد.
اگرچه این واژه به طور مستقیم در متون کهن مذهبی مانند قرآن به دلیل ماهیت زبانیاش یافت نمیشود، اما ارزش و جایگاه معرفتی آن تحت عناوین مفاهیمی چون «سعی» و «جهاد» مورد ستایش قرار گرفته است. در لغتنامههای معتبر فارسی، این کلمه جایگاهی ریشهدار دارد و مترادفهای متعددی برای توصیف ابعاد متمایز آن به کار میرود.