یعنی چه
ملازه (یا ملاز) در کالبدشناسی و پزشکی سنتی به معنای زبانچه یا زبان کوچک است؛ یعنی همان زایده گوشتی و مخاطی که از بخش پشتی کام نرم در سقف دهان آویزان است. در اصطلاحات عامیانه گاهی به کام یا ملاج سر نوزاد نیز اشاره داشته، اما معنی دقیق آن همان زبانک است.
تلفظ
این واژه به صورت مَلازه (Malāzah) یا مَلاز (Malāz) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه ملازه به عنوان پاسخ برای طراحانی که به دنبال «زبان کوچک»، «زبانچه» یا اصطلاحات کهن کالبدشناسی هستند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی اصطلاح دقیق پزشکی آن Uvula است و برای ساختار سقف دهان از Palate استفاده میشود.
به عربی
در زبان و طب سنتی عربی به این عضو «اللهاة» گفته میشود که ریشه اصطلاح حروف لهوی در تجوید نیز هست.
به فارسی
معادلهای دقیق، روان و سره فارسی این واژه «زبان کوچک»، «زبانچه» و «زبانک» هستند.
نماد چیست
ملازه نماد یا مظهر استعاری و ادبی مشهوری در دیوانهای شعر فارسی ندارد و صرفاً به عنوان یک واژه حقیقی و کالبدشناسی برای توصیف حلق، گلو و منشأ برخی صداهای گفتاری استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل ملازه
واژه «ملازه» یا «ملاز» یک اصطلاح کهن در پزشکی و کالبدشناسی زبان فارسی است که ریشه در زبانهای ایرانی (فارسی میانه و پهلوی) دارد. این کلمه دقیقاً به معنای «زبان کوچک» یا همان زایده گوشتی آویزان در انتهای کام نرم و سقف دهان است. با اینکه در گویشهای عامیانه گاهی با ملاج (نرمه سر نوزاد) اشتباه گرفته میشود، اما اصالت معنایی آن به دهان و حلق بازمیگردد.
این واژه در زبان عربی به صورت «لهاة» شناخته میشود که در علوم قرآنی و تجوید، مبنای نامگذاری «حروف لهوی» (مانند ق و ک) است؛ حروفی که از انتهای زبان و نزدیکی ملازه ادا میشوند. ملازه در جدول کلمات متقاطع کاربرد زیادی دارد و یک واژه کاملاً اصیل و کلاسیک محسوب میشود.